ಚೆನ್ನೈ, -ಜನಗಣತಿಯ ನಂತರ ನಡೆಯಲಿರುವ ಲೋಕಸಭಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಮರುವಿಂಗಡಣೆ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ರಾಜ್ಯಗಳ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವದ ಕುರಿತು ಮತ್ತೆ ಚರ್ಚೆ ತೀವ್ರಗೊಂಡಿದೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತಮಿಳುನಾಡು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸಿ. ಜೋಸೆಫ್ ವಿಜಯ್ ಅವರು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರಿಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆದು, ಲೋಕಸಭೆಯ ಒಟ್ಟು ಸದಸ್ಯರ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ 543ರಲ್ಲೇ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಉಳಿಸುವಂತೆ ಸಂವಿಧಾನ ತಿದ್ದುಪಡಿ ತರಬೇಕೆಂದು ಮನವಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ಜೊತೆಗೆ, ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಈಗಿರುವ ಲೋಕಸಭಾ ಸ್ಥಾನಗಳ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಾರದು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಶೇ.33ರಷ್ಟು ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಮುಂದಿನ ಲೋಕಸಭೆ ಹಾಗೂ ನಂತರದ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳಿಂದಲೇ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಅವರು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಆಗಸ್ಟ್ 12ರಂದು ತಮಿಳುನಾಡು ವಿಧಾನಸಭೆ ಕ್ಷೇತ್ರ ಮರುವಿಂಗಡಣೆ ಕುರಿತು ವಿಶೇಷ ನಿರ್ಣಯ ಅಂಗೀಕರಿಸಿತ್ತು. ಲೋಕಸಭೆಯ ಒಟ್ಟು ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು 543ಕ್ಕೆ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ರಾಜ್ಯವಾರು ಹಾಲಿ ಸ್ಥಾನ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಮಹಿಳಾ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಕ್ಷೇತ್ರ ಮರುವಿಂಗಡಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸದೆ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವುದು ನಿರ್ಣಯದ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳಾಗಿವೆ.
ಈ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ವಿಜಯ್, ಅದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಅಗತ್ಯ ಸಂವಿಧಾನ ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳನ್ನು ತರಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಧಾನಿಗೆ ಮನವಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ವಾದದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ಎಂದರೆ, ಜನಸಂಖ್ಯೆ ನಿಯಂತ್ರಣ, ಆರೋಗ್ಯ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿರುವ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯಗಳು ತಮ್ಮ ಸಾಧನೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಬಾರದು ಎಂಬುದು.
1967ರ ಅನುಭವ ಮತ್ತೆ ಚರ್ಚೆಗೆ
1967ರ ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಿದರ್ಶನ
ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯೂ ಇದೆ. 1960ರ ದಶಕದ ಕ್ಷೇತ್ರ ಮರುವಿಂಗಡಣೆಯ ನಂತರ ಅಂದಿನ ಮದ್ರಾಸ್ ರಾಜ್ಯದ ಲೋಕಸಭಾ ಸ್ಥಾನಗಳು 41ರಿಂದ 39ಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದ್ದವು. ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ 1967ರ ಕ್ಷೇತ್ರ ಮರುವಿಂಗಡಣೆ ಆದೇಶಗಳು ದಾಖಲಾಗಿವೆ.
ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಆಧಾರಿತ ಸ್ಥಾನ ಹಂಚಿಕೆ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬ ನಿಯಂತ್ರಣ ನೀತಿಗಳ ನಡುವೆ ಸಮತೋಲನ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೂ ಹಿಂದೆ ಚರ್ಚೆಯಾಗಿದೆ. 2002ರ ಸಂಸತ್ತಿನ ಚರ್ಚೆಯ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ ತಮಿಳುನಾಡು ಸೇರಿದಂತೆ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯಗಳು ಜನಸಂಖ್ಯೆ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಸತ್ತಿನ ಸ್ಥಾನಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದಂಡನೆ ಎದುರಿಸಬಾರದು ಎಂಬ ವಾದ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿತ್ತು.
1976ರ ನಂತರದ ‘ಸೀಟ್ ಫ್ರೀಜ್’ ಏಕೆ?
1976ರ ಸ್ಥಾನ ಸ್ಥಗಿತ: ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮ
1976ರ 42ನೇ ಸಂವಿಧಾನ ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಮೂಲಕ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಉತ್ತೇಜನ ನೀಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಲೋಕಸಭೆ ಮತ್ತು ವಿಧಾನಸಭೆಗಳ ಸ್ಥಾನಗಳ ಮರುವಿಂಗಡಣೆಯನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ 84ನೇ ಸಂವಿಧಾನ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮೂಲಕ ಈ ಸ್ಥಗಿತವನ್ನು 2026ರವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಲಾಯಿತು. ಅದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಹಂಚಿಕೆಯಾಗಿರುವ ಸ್ಥಾನಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಬದಲಿಸದೆ, ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಒಳಗಿನ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಮರುವಿಂಗಡಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಲಾಯಿತು.
ಸಂವಿಧಾನದ ಪ್ರಸ್ತುತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರಕಾರ, 2026ರ ನಂತರದ ಮೊದಲ ಜನಗಣತಿಯ ಸಂಬಂಧಿತ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಪ್ರಕಟವಾದ ಬಳಿಕ ಸ್ಥಾನ ಹಂಚಿಕೆ ಮರುವ್ಯವಸ್ಥೆಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಕಾನೂನು ಸಚಿವಾಲಯವೂ 2026ರ ಆರಂಭದ ರಾಜ್ಯಸಭಾ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತ್ತು.
ಜನಗಣತಿ ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ?
ಜನಗಣತಿ 2027 ಮತ್ತು ಕ್ಷೇತ್ರ ಮರುವಿಂಗಡಣೆ
ಈ ವಿವಾದದ ಸಮಯದಲ್ಲೇ Census 2027 ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ. ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಮನೆಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ವಸತಿ ಗಣತಿ ಹಂತ ಏಪ್ರಿಲ್–ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 2026ರ ನಡುವೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಗಣತಿ ಹಂತ ಫೆಬ್ರವರಿ 2027ರಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿದೆ.
ಅಂದರೆ, ಕ್ಷೇತ್ರ ಮರುವಿಂಗಡಣೆ ಕುರಿತ ರಾಜಕೀಯ ಚರ್ಚೆ ಕೇವಲ ಭವಿಷ್ಯದ ಊಹೆಯಲ್ಲ; ಮುಂದಿನ ಜನಗಣತಿಯ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಪ್ರಕಟವಾದ ನಂತರ ಸಂಸತ್ತಿನ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಕುರಿತು ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಈ ವಿಷಯ ಈಗಲೇ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಮಹತ್ವ ಪಡೆದಿದೆ.
ಕೇಂದ್ರದ ನಿಲುವು: ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಸ್ಥಾನ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ
ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ನಿಲುವು
ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಏಪ್ರಿಲ್ನಲ್ಲಿ ಲೋಕಸಭೆಯ ಚರ್ಚೆಯ ವೇಳೆ ಕೇಂದ್ರ ಗೃಹ ಸಚಿವ ಅಮಿತ್ ಶಾ, ಪ್ರಸ್ತಾವಿತ 50 ಶೇಕಡಾ ಹೆಚ್ಚಳದ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಲೋಕಸಭೆಯ ಸ್ಥಾನಗಳು 543ರಿಂದ 816ಕ್ಕೆ ಏರಿದರೆ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಸ್ಥಾನಗಳು ಒಟ್ಟಾರೆ 129ರಿಂದ 195ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದು ಮತ್ತು ಒಟ್ಟು ಸದನದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಪಾಲು ಸುಮಾರು ಶೇ.24ರಷ್ಟೇ ಉಳಿಯಬಹುದು ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದ್ದರು.
ಆ ಮಾದರಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಸ್ಥಾನಗಳು 28ರಿಂದ 42, ತಮಿಳುನಾಡಿನವು 39ರಿಂದ 59, ಕೇರಳದವು 20ರಿಂದ 30, ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದವು 25ರಿಂದ 38 ಮತ್ತು ತೆಲಂಗಾಣದವು 17ರಿಂದ 26ಕ್ಕೆ ಏರಬಹುದು ಎಂದು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ತಿಳಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇದು ಅಂತಿಮ ಕ್ಷೇತ್ರ ಮರುವಿಂಗಡಣೆ ಫಲಿತಾಂಶವಲ್ಲ; ಸರ್ಕಾರ ಚರ್ಚಿಸಿದ ಒಂದು ಮಾದರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಕೇಂದ್ರದ ಹೇಳಿಕೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವೆಂದರೆ, 2029ರವರೆಗೆ ನಡೆಯುವ ಚುನಾವಣೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳೇ ಅನ್ವಯಿಸಲಿವೆ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಮರುವಿಂಗಡಣೆಯನ್ನು ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು.
ಮಹಿಳಾ ಮೀಸಲಾತಿ: ಈಗಾಗಲೇ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ
ಮಹಿಳಾ ಮೀಸಲಾತಿ ಜಾರಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆ
ವಿಜಯ್ ಅವರ ಮನವಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶ ಮಹಿಳಾ ಮೀಸಲಾತಿಯಾಗಿದೆ. 2023ರ 106ನೇ ಸಂವಿಧಾನ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮೂಲಕ ಲೋಕಸಭೆ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ವಿಧಾನಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಸುಮಾರು ಮೂರನೇ ಒಂದು ಭಾಗದಷ್ಟು ಸ್ಥಾನ ಮೀಸಲಿಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಮೀಸಲಾತಿ ಜಾರಿಗೆ ಬರಲು ಸಂಬಂಧಿತ ಜನಗಣತಿಯ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಪ್ರಕಟವಾದ ನಂತರ ಕ್ಷೇತ್ರ ಮರುವಿಂಗಡಣೆ ನಡೆಯಬೇಕೆಂದು ಹೊಸ ವಿಧಿ 334A ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ತಮಿಳುನಾಡು ವಿಧಾನಸಭೆ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಜಯ್ ಅವರು ಮಹಿಳಾ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಕ್ಷೇತ್ರ ಮರುವಿಂಗಡಣೆಯ ಫಲಿತಾಂಶಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಅವಲಂಬಿಸದೆ, ಮುಂದಿನ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಿಂದಲೇ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. 2029ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆ ಈ ಚರ್ಚೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಗುರಿಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ.
543 ಸ್ಥಾನಗಳ ಬೇಡಿಕೆಯ ರಾಜಕೀಯ ಅರ್ಥ
543 ಸ್ಥಾನಗಳ ಬೇಡಿಕೆಯ ವ್ಯಾಪಕ ಅರ್ಥ
ವಿಜಯ್ ಅವರ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿ ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಭಾರತದ ಒಕ್ಕೂಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ “ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಆಧಾರಿತ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವ” ಮತ್ತು “ಜನಸಂಖ್ಯೆ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಗಳ ಸಾಧನೆ” ನಡುವೆ ಸಮತೋಲನ ಹೇಗೆ ಸಾಧಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ ನೋಡುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
ಒಂದು ಕಡೆ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವ ಇರಬೇಕು ಎಂಬ ವಾದವಿದೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಕುಟುಂಬ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಸ್ಥಿರೀಕರಣದಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿರುವ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೊಂದಿರುವ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ರಾಜಕೀಯ ತೂಕ ದೊರೆಯುವಂತಾದರೆ, ಅದು ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಅನ್ಯಾಯದ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯಗಳ ಆತಂಕವಿದೆ.
ಇದೀಗ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನಗಳ ಒಟ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮೂಲಕ ದಕ್ಷಿಣದ ಸ್ಥಾನಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮಾದರಿ ಮುಂದಿಡಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ತಮಿಳುನಾಡು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು ವಿಭಿನ್ನ ಪರಿಹಾರ—543 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿಸಿ, ರಾಜ್ಯವಾರು ಹಾಲಿ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು.
ಮುಂದೇನು?
ಮುಂದಿನ ಹಾದಿ
ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ–ರಾಜ್ಯ ಸಂಬಂಧಗಳು, ಸಂವಿಧಾನ ತಿದ್ದುಪಡಿ, ಜನಗಣತಿ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇತ್ರ ಮರುವಿಂಗಡಣೆ ಕುರಿತು ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದ ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಒಂದು ಕಡೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಹೊಸ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯಗಳ ಸ್ಥಾನಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭರವಸೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ತಮಿಳುನಾಡು ಹಾಲಿ ಸ್ಥಾನ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನೇ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಹೀಗಾಗಿ 2026ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಿರುವ ಈ ವಿವಾದದ ಮುಂದಿನ ಪ್ರಮುಖ ಹಂತ Census 2027ರ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು, ಅದರ ನಂತರದ ಕ್ಷೇತ್ರ ಮರುವಿಂಗಡಣೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಮಹಿಳಾ ಮೀಸಲಾತಿ ಜಾರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕೇಂದ್ರದ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಲಿದೆ. 1967ರಲ್ಲಿ ತಮಿಳುನಾಡು ಎದುರಿಸಿದ್ದ ಸ್ಥಾನ ಇಳಿಕೆಯ ಐತಿಹಾಸಿಕ ನೆನಪು ಮತ್ತು 2026ರ ಹೊಸ ಜನಸಂಖ್ಯಾ-ರಾಜಕೀಯ ವಾಸ್ತವಿಕತೆ ಈ ಚರ್ಚೆಗೆ ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವ ನೀಡಿವೆ.
ಒಟ್ಟಾರೆ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಜಯ್ ಅವರ ಪ್ರಧಾನಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರವು 543 ಲೋಕಸಭಾ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಬೇಡಿಕೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಜನಸಂಖ್ಯಾ ನೀತಿಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದ ರಾಜ್ಯಗಳ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವವನ್ನು ಹೇಗೆ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರ ರಾಜಕೀಯ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯನ್ನು ಯಾವಾಗಿನಿಂದ ಖಚಿತಪಡಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತಂದಿದೆ.
