ಮದುವೆಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹಿಂದೆ, ಮದುವೆಯನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಬಂಧವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಮದುವೆಯಾದ ನಂತರ, ಗಂಡ ಮತ್ತು ಹೆಂಡತಿಯ ನಡುವಿನ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಊಹಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ, ವಿವಾಹ ದರಗಳ ಜೊತೆಗೆ ವಿಚ್ಛೇದನದ ಪ್ರಮಾಣವೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.
ಅನೇಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಸಂಗಾತಿಗಳ ನಡುವಿನ ಸಣ್ಣ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಈಗ ವಿಚ್ಛೇದನದೊಂದಿಗೆ ಪರಿಹರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಶ್ರೀಮಂತ ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಿವಾಹೇತರ ಸಂಬಂಧಗಳು, ಲಿವ್-ಇನ್ ಸಂಬಂಧಗಳು, ಡೇಟಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಹೆಂಡತಿ-ವಿನಿಮಯ… ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿಷಿದ್ಧ ಮತ್ತು ಅನೈತಿಕವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮೇಣ ಭಾರತದಲ್ಲೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಈ ಎಲ್ಲದರ ಪರಿಣಾಮವೆಂದರೆ ಮಹಿಳೆಯರು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿರಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಮದುವೆಯಾಗಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಈ ಎಲ್ಲದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಮುಂದಿನ ಆರೇಳು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ ಸುಮಾರು 2100 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಮದುವೆಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರಲ್ಲ.ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, 2100 ಯಾರೂ ಮದುವೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮದುವೆಯಂತಹ ಸಂಬಂಧಗಳು ಹೇಗೆ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳು, ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ವೈಯಕ್ತಿಕತೆ ಮತ್ತು ವಿಕಸನಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಲಿಂಗ ಪಾತ್ರಗಳಿಂದಾಗಿ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವಿವಾಹಗಳು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಪ್ರಚಲಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಜ್ಞರು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯು ವೃತ್ತಿಜೀವನ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಅನುಭವಗಳ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನ ಹರಿಸುವಂತಹ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ಅವರು ಒದಗಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಲ್ಯಾನ್ಸೆಟ್ ನಡೆಸಿದ ಅಧ್ಯಯನದ ಪ್ರಕಾರ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ 8 ಬಿಲಿಯನ್ ಜನರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮುಂಬರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಈ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಇರಲಿವೆ. ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ, ಜನನ ಪ್ರಮಾಣವು ವೇಗವಾಗಿ ಕುಸಿಯುತ್ತಿದೆ. ಈ ಬದಲಾವಣೆಯು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾನವರ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. 1950 ರ ದಶಕದಿಂದ, ಎಲ್ಲಾ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಜನನ ಪ್ರಮಾಣವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. 1950 ರಲ್ಲಿ, ಜನನ ಪ್ರಮಾಣವು 4.84% ಆಗಿತ್ತು. 2021ರ ವೇಳೆಗೆ ಅದು ಶೇ.2.23ಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದೆ. ಇದು 2100 ರ ವೇಳೆಗೆ 1.59% ಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ.
ಇದಲ್ಲದೆ, ಲಿವ್-ಇನ್ ಸಂಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ಅಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಳವಿದೆ. ಇದು ಮದುವೆಯ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯ ಪ್ರಗತಿಯೂ ಒಂದು ಅಂಶವಾಗಿದೆ.
ಇದು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಮಾನವ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ, ಜೀವನ ವೆಚ್ಚದಂತಹ ಆರ್ಥಿಕ ಅಂಶಗಳು ಸಹ ಜನರನ್ನು ಮದುವೆಯ ಕಡೆಗೆ ಕಡಿಮೆ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಿವೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಈಗ ಸ್ವತಂತ್ರ ಜೀವನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಮದುವೆಯ ಬಂಧಗಳ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಅವರು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮದುವೆಯು ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿಲ್ಲದ, ಭವಿಷ್ಯವಿಲ್ಲದ, ಮತ್ತು ಅವರ ವೃತ್ತಿಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಒಂದು ನಿರ್ಬಂಧವಾಗಿದೆ. ಅಂತಹ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಜನರ ಸಂಖ್ಯೆ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಜನರು ಮದುವೆಯಾಗಲು ಸಿದ್ಧರಿಲ್ಲ. ಮದುವೆಯ ನಂತರವೂ, ಅವರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊಂದಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಮುಂದುವರಿದರೆ, 2100 ರ ವೇಳೆಗೆ ವಿವಾಹವು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರಲ್ಲ.
