ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಜನರು ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾನಮಾನದ ಸಂಕೇತವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ.ಬಹುತೇಕ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆಯೂ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರಮಾಣದ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಮರೆಮಾಡಲಾಗಿದೆ.
ಪ್ರಸ್ತುತ ಗಗನಕ್ಕೇರುತ್ತಿರುವ ಚಿನ್ನದ ಬೆಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ತೆರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಂದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಎಂದು ಹಲವರು ಚಿಂತಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ನಿಯಮಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ಕಾನೂನುಬಾಹಿರವಲ್ಲ ಮತ್ತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಗೃಹೋಪಯೋಗಿ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಹುಡುಕಾಟಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಮೇ 11, 1994 ರಂದು ಹೊರಡಿಸಲಾದ CBDT ಸೂಚನಾ ಸಂಖ್ಯೆ 1916 ರಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಸೂಚನೆಯು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಎಷ್ಟು ಚಿನ್ನವನ್ನು ಹೊಂದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಮಿತಿಯನ್ನು ವಿಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ದಾಳಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಭರಣ ತೆರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಎಷ್ಟು ಮೊತ್ತವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಾನೂನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಖರೀದಿ ಇನ್ವಾಯ್ಸ್ಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೂ ಸಹ ಅವರು ಅದನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು.
ಎಷ್ಟು ಚಿನ್ನ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಹುದು..?
CBDT ಸೂಚನೆ ಸಂಖ್ಯೆ 1916, ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 132 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಶೋಧ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ, ಸಂಪತ್ತು ತೆರಿಗೆ ಪಾವತಿಸದ ಹೊರತು, ಕೆಲವು ಮಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನಾಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಎಂದು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದೆ. ವಿವಾಹಿತ ಮಹಿಳೆ 500 ಗ್ರಾಂ ವರೆಗೆ, ಅವಿವಾಹಿತ ಮಹಿಳೆ 250 ಗ್ರಾಂ ವರೆಗೆ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಪುರುಷ ಸದಸ್ಯರು 100 ಗ್ರಾಂ ವರೆಗೆ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ದಾಳಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಅವುಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
