ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೇಹಕ್ಕೂ ಆತ್ಮವಿದೆ. ಮರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವು ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪುರಾಣಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಆತ್ಮವು ಮಾನವ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ನಂತರ, ಅದು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ನಂತರವೇ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತದೆ.
ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ದೇಹವು ಯಾವುದೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನರಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಒಂದು ಮಾತನ್ನೂ ಆಡದೆ ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಇತರರು ಹೆಚ್ಚು ನರಳುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು? ಮರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವು ದೇಹವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಿಡುತ್ತದೆ? ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ? ಗರುಡ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಗಳಿವೆ.
ಕಥೋಪನಿಷತ್, ಗರುಡ ಪುರಾಣದ ಪ್ರಕಾರ.. ಆತ್ಮವು ದೇಹದಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಾಗ ಕೆಲವು ಲಕ್ಷಣಗಳಿದೆ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮುಖವು ಸಾವಿಗೆ 72 ಗಂಟೆಗಳ ಮೊದಲು ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಮುಖದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಸಾವಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆರೆಯದಿರುವುದು, ಬಾಯಿಯಿಂದ ಉಸಿರಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಮಾತನಾಡಲು ಅಸಮರ್ಥತೆ ಸೇರಿವೆ.
ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇಹವು ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಜನರು ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ಅವನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಬಂದರು ಮತ್ತು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಸಾವು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅದು ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಈಗ ಹೆಚ್ಚು ಶಾಂತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಆತ್ಮವು ದೇಹವನ್ನು ಬಿಡಲು ಕೆಲವು ಮಾರ್ಗಗಳಿವೆ
ಪುರಾಣಗಳ ಪ್ರಕಾರ. ಆತ್ಮವು ಮೂಲ ಚಕ್ರದಿಂದ ಹೊರಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ, ಆತ್ಮವು ದೇಹವನ್ನು ಕಾಲ್ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ, ಸಾವಿನ ನಂತರ, ಕಾಲ್ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕಟ್ಟಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ಆತ್ಮವು ಮತ್ತೆ ದೇಹವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ. ಇತರರಿಗೆ, ಆತ್ಮವು ತಲೆಯಿಂದ ಹೊರಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕೆಲವರು ಬಾಯಿ ತೆರೆದು ಸಾಯುತ್ತಾರೆ, ಇತರರು ಕಣ್ಣು ತೆರೆದು ಸಾಯುತ್ತಾರೆ. ಈಜಿಪ್ಟಿನ ರಾಜರು ಸತ್ತಾಗ, ಆತ್ಮವು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೊರಡಲು ಅವರ ದೇಹಗಳನ್ನು ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಾಯಿತು.
ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ದೇಹದ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷ
ಆತ್ಮವು ದೇಹವನ್ನು ಬಿಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದಾಗ ಸಂಘರ್ಷವು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸಗಳು ಬಾಕಿ ಉಳಿದಿದ್ದರೆ ಆತ್ಮವು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆತ್ಮವು ತುಂಬಾ ಜೋರಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದು ದೇಹವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ದೇಹವು ಸದೃಢವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲದಿರಲಿ, ಅದು ದೇಹದ ಮೂಲಕವೇ ಉಳಿದ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
