ನವದೆಹಲಿ: ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸವು ರಾಮಾಯಣ ಮತ್ತು ಮಹಾಭಾರತದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಈ ಭೂಮಿ ಸಿಂಧೂ ಕಣಿವೆ ನಾಗರೀಕತೆಯ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಆಳ್ವಿಕೆಯಿಂದ ಈ ಭೂಮಿಯ ಶ್ರೀಮಂತ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ ಇತಿಹಾಸವು ಹಾಳಾಗಿದೆ. ವಸಾಹತುಶಾಹಿಯ ಹಂತವು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟಕರ ಅವಧಿಯಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದು ಆಗಸ್ಟ್ 15, 1947 ರಂದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು.
ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಜನವರಿ 26 ರಂದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಗಣರಾಜ್ಯೋತ್ಸವವನ್ನು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಜೊತೆಗೆ, ಇದು ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ದಿನವಾಗಿದೆ. ಇದು ಭಾರತವನ್ನು ಡೊಮಿನಿಯನ್ ನಿಂದ ಗಣರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದ ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂವಿಧಾನವು ಜನವರಿ 26, 1950 ರಂದು ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನ ಸಭೆಯು ನವೆಂಬರ್ 26, 1949 ರಂದು ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಇದು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ:ಹಾಗಾದರೆ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವ ದಿನಾಂಕವಾಗಿ ಜನವರಿ 26 ಅನ್ನು ಏಕೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು?
ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಜನವರಿ 26 ಅನ್ನು ಏಕೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು?
ಜನವರಿ 26, 1930 ರಂದು, ಅವರ ಲಾಹೋರ್ ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿ, ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ (ಐಎನ್ಸಿ) ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯಿಂದ ‘ಪೂರ್ಣ ಸ್ವರಾಜ್’ ಅನ್ನು ಘೋಷಿಸಿತು. ಈ ಘೋಷಣೆಯ ಮೊದಲು, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಬೇಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಡೊಮಿನಿಯನ್ ಅಥವಾ ಗಣರಾಜ್ಯವಾಗಬೇಕೆ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನಲ್ಲಿ ವಿಭಜನೆ ಇತ್ತು. ಬ್ರಿಟಿಷರು ದೇಶದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಸುಧಾರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದರು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಯಿತು ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷರನ್ನು ಭಾರತದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಓಡಿಸಲು ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮತಕ್ಕೆ ಬರಲಾಯಿತು.
* ಲಾಹೋರ್ ಅಧಿವೇಶನವು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು, ಇತರ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ಸದಸ್ಯರು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಬೃಹತ್ ಸಭೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಯಿತು. ಪಕ್ಷವು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಡಿಸೆಂಬರ್ 31, 1929 ರಂದು, ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರು ಲಾಹೋರ್ನ ರಾವಿ ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ತ್ರಿವರ್ಣ ಧ್ವಜವನ್ನು ಹಾರಿಸಿದರು.
