ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು: ಸರ್ಕಾರದ ವೈಫಲ್ಯವಲ್ಲ, ಜಾಗತಿಕ ಇಂಧನ ಆಘಾತ

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ರಾಜಕೀಯ ವಾಕ್ಸಮರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಈ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಕೇವಲ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾದುದಲ್ಲ, ಇದು ಜಾಗತಿಕ ಇಂಧನ ಸರಪಳಿಯಲ್ಲಿನ ವ್ಯತ್ಯಯದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿದೆ. ಇದು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿಯ ವೈಫಲ್ಯವಲ್ಲ, ಸರ್ಕಾರ ತೈಲ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಬೆಲೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಗ್ರಾಹಕರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಮಾರ್ಚ್ 7ರಂದು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವು ಮನೆಬಳಕೆಯ ಅಡುಗೆ ಅನಿಲದ ಬೆಲೆಯನ್ನು ರೂ. 60ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಅನುಮೋದನೆ ನೀಡಿದ ನಂತರ, ಭಾರತದ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಬೆಲೆ ನೀತಿಯು ರಾಜಕೀಯ ಟೀಕೆಗಳಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿದೆ. ಏರುತ್ತಿರುವ ಜಾಗತಿಕ ಇಂಧನ ವೆಚ್ಚಗಳಿಂದ ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ವಿಫಲವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈ ಕ್ರಮ ಸಾಕ್ಷಿ ಎಂದು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಇಂತಹ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಭಾರತದ ಇಂಧನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಭೌಗೋಳಿಕ ರಾಜಕೀಯ ವಾಸ್ತವಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ನೋಡಬೇಕಿದೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯಾದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ನಂತರ ಜಾಗತಿಕ ಇಂಧನ ದರಗಳು ಏರಿಕೆಯಾದ ಕಾರಣ, ದೇಶೀಯ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಬೆಲೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿ ಸಿಲಿಂಡರ್‌ಗೆ ರೂ. 60 ಹೆಚ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಂಡಿಯನ್ ಆಯಿಲ್ ಕಾರ್ಪೊರೇಶನ್ ವೆಬ್‌ಸೈಟ್‌ನ ಮಾಹಿತಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಕುಟುಂಬಗಳು ಬಳಸುವ ಸಬ್ಸಿಡಿ ರಹಿತ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ 14.2 ಕೆಜಿ ಸಿಲಿಂಡರ್‌ನ ಬೆಲೆ ಈಗ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ರೂ. 913 ಆಗಿದೆ, ಇದು ಮೊದಲು ರೂ. 853 ಇತ್ತು.

ಜಾಗತಿಕ ಬೆಲೆಗಳ ಹಠಾತ್ ಏರಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಈ ಪರಿಷ್ಕರಣೆಯು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ನಂತರವೂ, ತೈಲ ಮಾರಾಟ ಕಂಪನಿಗಳು ನಷ್ಟವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಲು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಸರಿಸುಮಾರು ರೂ. 1,050 ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಯಲ್ಲೇ ಚಿಲ್ಲರೆ ಮಾರಾಟ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಇದರರ್ಥ, ಜಾಗತಿಕ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಒತ್ತಡದ ಗಣನೀಯ ಪಾಲು ಇನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ತಲುಪಿಲ್ಲ, ಸರ್ಕಾರ ಅಥವಾ ಕಂಪನಿಗಳೇ ಭರಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳಿಗಿಂತ ಕುಟುಂಬಗಳ ಮೇಲೆ ಬೀರುವ ಪರಿಣಾಮವು ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ಎಂದು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಸರಾಸರಿ ಒಂದು ಕುಟುಂಬವು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕರಿಂದ ಐದು ಸಿಲಿಂಡರ್‌ಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದರಿಂದ ರೂ. 60ರ ಏರಿಕೆಯು ನಾಲ್ಕು ಜನರ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ದಿನಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 80 ಪೈಸೆ ಅಥವಾ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ದಿನಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 20 ಪೈಸೆ ಹೊರೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ಬೆಲೆ ಪರಿಷ್ಕರಣೆಯು ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಚರ್ಚೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಭೌಗೋಳಿಕ ರಾಜಕೀಯ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ಮತ್ತು ಪೂರೈಕೆ ಅಡೆತಡೆಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ಜಾಗತಿಕ ಇಂಧನ ಆಘಾತವನ್ನು ಭಾರತವು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಸರ್ಕಾರ ಜಾಗತಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಏರಿಳಿತದ ಭಾಗಶಃ ಹೊರೆಯನ್ನು ತಾನೇ ಭರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಒಟ್ಟಾರೆ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ರಾಜಕೀಯ ವಾಕ್ಚಾತುರ್ಯವನ್ನು ಮೀರಿ, ಭಾರತದ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಬೆಲೆ ನಿಗದಿಯ ಚೌಕಟ್ಟಿನ ಹಿಂದಿನ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ದೇಶೀಯ ನೀತಿ ವೈಫಲ್ಯವಲ್ಲ: ಭಾರತವು ತನ್ನ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಅಗತ್ಯದ ಸುಮಾರು 60 ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟು ಭಾಗವನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಅಂದರೆ ದೇಶೀಯ ಅಡುಗೆ ಅನಿಲದ ಬೆಲೆಗಳು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಜಾಗತಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿವೆ. ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಬೆಲೆ ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಪ್ರಮುಖ ಮಾನದಂಡವೆಂದರೆ ಸೌದಿ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟ್ ಪ್ರೈಸ್. ಇದು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪೂರೈಕೆ ಮತ್ತು ಬೇಡಿಕೆಯ ಗತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಕಳೆದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗತಿಕ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಬೆಲೆಗಳು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಏರಿವೆ. ಜುಲೈ 2023 ಮತ್ತು ನವೆಂಬರ್ 2025ರ ನಡುವೆ ಸುಮಾರು 21 ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟು ಏರಿಕೆಯಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರತಿ ಮೆಟ್ರಿಕ್ ಟನ್‌ಗೆ ಸುಮಾರು $385 ರಿಂದ ಸರಿಸುಮಾರು $466ಕ್ಕೆ ಏರಿದೆ. ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಆಧಾರಿತ ಬೆಲೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿದ್ದರೆ, ಇಂತಹ ಏರಿಕೆಯು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದೇಶಗಳ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಬೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಣನೀಯ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಭಾರತವು ಇಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನವಾದ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿತು.

ಜಾಗತಿಕ ಬೆಲೆಗಳು ಏರುತ್ತಿದ್ದ ಅದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ದೇಶೀಯ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಬೆಲೆಯು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಸುಮಾರು 22 ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟು ಇಳಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಆಗಸ್ಟ್ 2023ರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ 14.2 ಕೆಜಿ ಸಿಲಿಂಡರ್‌ಗೆ ರೂ. 1,103 ಇದ್ದ ಬೆಲೆಯು ನವೆಂಬರ್ 2025ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ರೂ. 853ಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಿತು. ಜಾಗತಿಕ ಬೆಲೆಗಳು ಮತ್ತು ದೇಶೀಯ ಬೆಲೆಗಳ ನಡುವಿನ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸಿದ್ದಲ್ಲ. ಇದು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಏರಿಳಿತಗಳಿಂದ ಗ್ರಾಹಕರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಸರ್ಕಾರವು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕೈಗೊಂಡ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪದ ಫಲಿತಾಂಶವಾಗಿದೆ.

ಇಂದಿಗೂ ಸಹ, ಒಂದು ದೇಶೀಯ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಸಿಲಿಂಡರ್ ಪೂರೈಸಲು ತಗಲುವ ನೈಜ ವೆಚ್ಚವು ಸರಿಸುಮಾರು ರೂ/. 950 ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೀಗಿದ್ದರೂ, ದೆಹಲಿಯ ಸಬ್ಸಿಡಿ ರಹಿತ ಗ್ರಾಹಕರು ರೂ. 913 ಪಾವತಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಸಬ್ಸಿಡಿ ಪಡೆಯುವ ಕುಟುಂಬಗಳು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಪಾವತಿಸುತ್ತಿವೆ. ಜಾಗತಿಕ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೊರೆಯನ್ನು ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸುವ ಬದಲಿಗೆ, ಸರ್ಕಾರವು ಅದರ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪಾಲನ್ನು ಸತತವಾಗಿ ತಾನೇ ಭರಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಹಾರ್ಮುಜ್ ಜಲಸಂಧಿ ಸಮಸ್ಯೆ: ಈಗ ಬೆಲೆ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯಾದ ಭೌಗೋಳಿಕ ರಾಜಕೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಕಟ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದೆ. ಮಾರ್ಚ್ 2026ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಬಣಗೊಂಡ ಮಿಲಿಟರಿ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಯು ಹಾರ್ಮುಜ್ ಜಲಸಂಧಿಯ ಮೂಲಕ ಟ್ಯಾಂಕರ್ ಸಂಚಾರವನ್ನು ನಿಧಾನಗೊಳಿಸಿತು. ಇದು ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಇಂಧನ ಸಾಗಣೆ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

ಕೇವಲ 33 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಅಗಲವಿರುವ ಈ ಕಿರಿದಾದ ಸಮುದ್ರ ಮಾರ್ಗವು ಪರ್ಷಿಯನ್ ಕೊಲ್ಲಿಯನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ಹಡಗು ಮಾರ್ಗಗಳಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸುತ್ತದೆ. ವಿಶ್ವದ ಸುಮಾರು ಐದನೇ ಒಂದು ಭಾಗದಷ್ಟು ತೈಲ ಮತ್ತು ಗಣನೀಯ ಪ್ರಮಾಣದ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ರವಾನೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಈ ಪಥದ ಮೂಲಕವೇ ಹಾದುಹೋಗಬೇಕಿದೆ.

ಭಾರತದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹಾರ್ಮುಜ್ ಜಲಸಂಧಿಯ ಮಹತ್ವ ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡದಿದೆ. ದೇಶದ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಆಮದಿನ ಸುಮಾರು 60 ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟು ಭಾಗವು ಈ ಮಾರ್ಗದ ಮೂಲಕವೇ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಭದ್ರತಾ ಕಾಳಜಿಗಳಿಂದಾಗಿ ಹಾರ್ಮುಜ್ ಮೂಲಕ ಟ್ಯಾಂಕರ್ ಸಂಚಾರಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾದಾಗ, ಜಾಗತಿಕ ಇಂಧನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ತಲ್ಲಣ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಸರಕು ವಿಮೆ ವೆಚ್ಚಗಳು ಏರಿವೆ. ಹಡಗುಗಳ ಸಂಚಾರ ವಿಳಂಬವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪೂರೈಕೆಯ ವಿಳಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಲೆ ಹೆಚ್ಚಳವಾಗಿದೆ.

ಆಮದು ಇಂಧನದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುವ ಯಾವುದೇ ದೇಶ ಅದು ಭಾರತವಿರಲಿ, ಜಪಾನ್ ಅಥವಾ ಯುರೋಪಿಯನ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿರಲಿ ಇಂತಹ ಭೌಗೋಳಿಕ ರಾಜಕೀಯ ಆಘಾತಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತವಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಬೆಲೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ದೇಶೀಯ ನೀತಿ ವಿಷಯವೆಂದು ಬಿಂಬಿಸುವುದು, ಭಾರತದ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮೀರಿ ಜಾಗತಿಕ ಪೂರೈಕೆ ಅಡೆತಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಮೂಲ ಅಡಗಿದೆ ಎಂಬ ಮೂಲಭೂತ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಸರ್ಕಾರವೇ ಬೆಲೆ ಭರಿಸಿದೆ: ರಾಜಕೀಯ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಸತ್ಯವೆಂದರೆ, ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಆಗಿರುವ ನೈಜ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಭಾಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಈ ರೂ. 60 ಹೆಚ್ಚಳವು ತೋರಿಸುತ್ತಿದೆ.ನವೆಂಬರ್ 2025 ಮತ್ತು ಫೆಬ್ರವರಿ 2026ರ ನಡುವೆ ಸೌದಿ ಸಿಪಿ ಸುಮಾರು 16 ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟು ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಇಂತಹ ಏರಿಕೆಯು ದೇಶೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಸಿಲಿಂಡರ್‌ಗೆ ರೂ. 130ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಲೆ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸುವ ಬದಲಿಗೆ, ಸರ್ಕಾರವು ಹಲವಾರು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಚಿಲ್ಲರೆ ಬೆಲೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಸರ್ಕಾರವು ಹಣಕಾಸಿನ ನೆರವಿನ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವವರೆಗೆ ತೈಲ ಮಾರಾಟ ಕಂಪನಿಗಳೇ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಆಮದು ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಭರಿಸಿದವು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮಾರ್ಚ್ 2026ರಲ್ಲಿ ಬೆಲೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ರೂ. 60ಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಇದು ಜಾಗತಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಆಗಬೇಕಿದ್ದ ಹೆಚ್ಚಳದ ಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕಡಿಮೆ ಮೊತ್ತವಾಗಿದೆ.

ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ, ಸರ್ಕಾರವು ಗ್ರಾಹಕರ ಪರವಾಗಿ ಜಾಗತಿಕ ಬೆಲೆ ಆಘಾತದ ಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾಲನ್ನು ತಾನೇ ಭರಿಸಿದೆ. ಈ ವಿಧಾನವು ಒಂದು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ಆರ್ಥಿಕ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಮೊದಲು ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವುದು, ತದನಂತರ ಪೂರೈಕೆಯ ಸುಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ತೀರಾ ಅನಿವಾರ್ಯವಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತ ಪ್ರಮಾಣದ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು.

ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಲಭ್ಯ: ಎಲ್‌ಪಿಜಿಬೆಲೆ ಪರಿಷ್ಕರಣೆಯ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಕೈಗೆಟುಕುವ ದರದ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಬೆಲೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಭಾರತವು ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದೆ.ಮಾರ್ಚ್ 2026ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ 14.2 ಕೆಜಿ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಸಿಲಿಂಡರ್ ಬೆಲೆ ಸುಮಾರು ರೂ. 913 ಆಗಿದೆ. ಆದರೆ ನೆರೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಲೆಗಳು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿವೆ. ಕಠ್ಮಂಡುವಿನ (ನೇಪಾಳ) ಗ್ರಾಹಕರು ಇದೇ ರೀತಿಯ ಸಿಲಿಂಡರ್‌ಗೆ ಸರಿಸುಮಾರು ರೂ. 1,207 ಪಾವತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀಲಂಕಾದಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬಗಳು ಸುಮಾರು ರೂ. 1,241 ಪಾವತಿಸಿದರೆ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಗ್ರಾಹಕರು ಸರಿಸುಮಾರು ರೂ. 1,046 ಪಾವತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

30 ಕೋಟಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಜಾಗರೂಕ ಹಣಕಾಸು ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಸಮನ್ವಯದ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಕೈಗೆಟುಕುವ ದರವು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾದುದಲ್ಲ. ಇದು ಕುಟುಂಬದ ಇಂಧನ ಭದ್ರತೆಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವ ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.

ಉಜ್ವಲ ಮೂಲಕ ಬಡವರಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ: ಭಾರತದ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ನೀತಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಆಧಾರಸ್ತಂಭವೆಂದರೆ ಅದು ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ಉಜ್ವಲ ಯೋಜನೆ.ಕಡಿಮೆ ಆದಾಯದ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಸ್ವಚ್ಛ ಅಡುಗೆ ಇಂಧನವನ್ನು ಒದಗಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲಾದ ಈ ಯೋಜನೆಯು ಈಗಾಗಲೇ 10.5 ಕೋಟಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿದೆ. ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಲೆಗಳು ಏರಿಳಿತವಾದರೂ, ಈ ಕುಟುಂಬಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿವೆ.

ಪ್ರಸ್ತುತ ಇರುವ ಸಬ್ಸಿಡಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಉಜ್ವಲ ಫಲಾನುಭವಿಯು ನೇರ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ಪ್ರತಿ ಸಿಲಿಂಡರ್‌ಗೆ ರೂ. 300 ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಸಿಲಿಂಡರ್‌ನ ನೈಜ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಸರಿಸುಮಾರು ರೂ. 613ಕ್ಕೆ ಇಳಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ದೇಶದ ಅತ್ಯಂತ ಬಡ ಕುಟುಂಬಗಳು ಇತ್ತೀಚಿನ ಬೆಲೆ ಪರಿಷ್ಕರಣೆಯ ಯಾವುದೇ ಗಂಭೀರ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರದ ಈ ಸಬ್ಸಿಡಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು, ಹಣಕಾಸಿನ ಶಿಸ್ತನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಾಗಲೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಧಕ್ಕೆಯಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಸರ್ಕಾರ ಭರಿಸುವ ಗುಪ್ತ ವೆಚ್ಚ: ಜಾಗತಿಕ ಇಂಧನ ಏರಿಳಿತಗಳಿಂದ ಗ್ರಾಹಕರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ವೆಚ್ಚದಾಯಕವಾದ ಕೆಲಸ.2024-25ರ ಹಣಕಾಸು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಭಾರತದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದ ತೈಲ ಮಾರಾಟ ಕಂಪನಿಗಳಾದ ಇಂಡಿಯನ್ ಆಯಿಲ್, ಭಾರತ್ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ್ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಎಲ್‌ಪಿಜಿಯನ್ನು ಅಸಲು ವೆಚ್ಚಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಸುಮಾರು ರೂ. 39,000 ಕೋಟಿ ನಷ್ಟವನ್ನು (under-recoveries) ದಾಖಲಿಸಿವೆ.

ಪೂರೈಕೆ ಸರಪಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದೆ ಈ ಕಂಪನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ಸರ್ಕಾರವು ರೂ. 30,000 ಕೋಟಿ ಮೊತ್ತದ ಪರಿಹಾರ ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ಅನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿದೆ. ಈ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಂಬಲವು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಅಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಲಭ್ಯತೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ದಿಢೀರ್ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಿದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಈ ಹೊರೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಾಗವನ್ನು ಗ್ರಾಹಕರ ಮೇಲೆ ಹಾಕುವ ಬದಲಿಗೆ, ಸರ್ಕಾರವು ಜಾಗತಿಕ ಇಂಧನ ಆಘಾತದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪಾಲನ್ನು ತಾನೇ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಭರಿಸಿದೆ.

ಕುಟುಂಬದ ಬಜೆಟ್ ಮೇಲಿನ ನೈಜ ಪರಿಣಾಮ: ರಾಜಕೀಯ ಚರ್ಚೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೇವಲ ಮುಖ್ಯಾಂಶಗಳ (Headline numbers) ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಕುಟುಂಬಗಳು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಎಲ್‌ಪಿಜಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಅಂಶವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ. ಸರಾಸರಿ ಒಂದು ಕುಟುಂಬವು ಸರಿಸುಮಾರು ಪ್ರತಿ 70 ರಿಂದ 80 ದಿನಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಸಿಲಿಂಡರ್ ಅನ್ನು ಬಳಸುತ್ತದೆ. ₹60 ರ ಈ ಹೆಚ್ಚಳವನ್ನು ಆ ಬಳಕೆಯ ಅವಧಿಗೆ ಹಂಚಿದಾಗ, ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ಮೇಲೆ ದಿನಕ್ಕೆ ಬೀರುವ ವೆಚ್ಚದ ಪರಿಣಾಮ ಕೇವಲ 80 ಪೈಸೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಈ ಹೆಚ್ಚಳವು ಇಡೀ ವಾರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಪ್ ಚಹಾದ ವೆಚ್ಚಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಗಳು ಕುಟುಂಬಗಳ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಗಂಭೀರ ಆರ್ಥಿಕ ಹೊರೆಯನ್ನು ಹೇರದೆ, ಪೂರೈಕೆ ಸರಪಳಿಯು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸುಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಕೃತಕ ಅಭಾವ ತಡೆಗಟ್ಟುವಿಕೆ: ಜಾಗತಿಕ ಇಂಧನ ಆಘಾತಗಳು ಗ್ರಾಹಕರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಗಾಬರಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತಪ್ಪು ಮಾಹಿತಿ ಬೇಗನೆ ಹರಡುವ ನಗರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಹೆಚ್ಚು. ದಾಸ್ತಾನು ಮಾಡುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಕೃತಕ ಅಭಾವವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು, ಸರ್ಕಾರವು ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ರೀಫಿಲ್ ಬುಕಿಂಗ್‌ಗಳ ನಡುವಿನ ಕನಿಷ್ಠ ಅಂತರವನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ 21 ದಿನಗಳಿಂದ 25 ದಿನಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ. ಇದು ಬಳಕೆಗೆ ಹೇರಿದ ಮಿತಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ನ್ಯಾಯಯುತ ವಿತರಣೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾದ ಬೇಡಿಕೆ ನಿರ್ವಹಣಾ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಒತ್ತಿಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಮತ್ತು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಅನಿಲ ಸಚಿವಾಲಯವು ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ವಿತರಣೆಯು ಸಹಜವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಸರಾಸರಿ ವಿತರಣಾ ಚಕ್ರವು ಎರಡೂವರೆ ದಿನಗಳಷ್ಟೇ ಇದೆ ಎಂದು ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ಸಿಲಿಂಡರ್‌ಗಳು ದುರುಪಯೋಗವಾಗದಂತೆ ತಡೆಯಲು ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ತಲುಪುವುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಡೆಲಿವರಿ ಅಥೆಂಟಿಕೇಶನ್ ಕೋಡ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಂತಹ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸುರಕ್ಷತಾ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲಾಗಿದೆ.

ದೇಶೀಯ ಪೂರೈಕೆ ತುರ್ತು ಕ್ರಮಗಳು: ಜಾಗತಿಕ ಪೂರೈಕೆಯಲ್ಲಿನ ಅಡೆತಡೆಗಳ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಸರ್ಕಾರವು, ದೇಶೀಯ ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳ ಕಾಯ್ದೆಯ (Essential Commodities Act) ಅಡಿಯಲ್ಲಿನ ನಿಬಂಧನೆಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿದೆ. ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ರಾಸಾಯನಿಕ ಘಟಕಗಳಾದ ಪ್ರೋಪೇನ್ ಮತ್ತು ಬ್ಯುಟೇನ್ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಗರಿಷ್ಠಗೊಳಿಸಲು ತೈಲ ಸಂಸ್ಕರಣಾಗಾರಗಳಿಗೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.

ಮನೆಬಳಕೆಯ ಅಡುಗೆ ಅನಿಲಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಕೈಗಾರಿಕಾ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ರಫ್ತು ಬದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಮುಂದೂಡಲಾಗಿದೆ. ದೇಶೀಯ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಸುಮಾರು 25 ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಈ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ವಸತಿ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಂತಹ ಅಗತ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೂ ಸಹ ಆದ್ಯತೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ.

ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದ ಆಚೆಗೆ ಇಂಧನ ಆಮದು:  ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದ ಪೂರೈಕೆದಾರರ ಮೇಲಿನ ತನ್ನ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಭಾರತವು ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದೆ.ಅಮೆರಿಕಾದ ಉತ್ಪಾದಕರೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಪ್ರಮುಖ ಒಪ್ಪಂದದ ಪ್ರಕಾರ, 2026 ರಿಂದ ಅಮೆರಿಕಾದ ಗಲ್ಫ್ ಕೋಸ್ಟ್‌ನಿಂದ ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ ಸುಮಾರು 2.2 ಮಿಲಿಯನ್ ಟನ್ ಎಲ್‌ಪಿಜಿಯನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದು.

ಈ ಪೂರೈಕೆಯ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಮಾಂಟ್ ಬೆಲ್ವಿಯು ಮಾನದಂಡದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇದು ಭಾರತದ ಒಟ್ಟು ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಆಮದಿನ ಸರಿಸುಮಾರು 10 ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟು ಪಾಲನ್ನು ಹೊಂದಿರಲಿದೆ. ವಿವಿಧ ಪ್ರದೇಶಗಳಾದ್ಯಂತ ಪೂರೈಕೆ ಜಾಲಗಳನ್ನು ವೈವಿಧ್ಯಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಯಾವುದೇ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಭೌಗೋಳಿಕ ರಾಜಕೀಯ ಏರಿಳಿತಗಳ ಅಪಾಯವನ್ನು ಭಾರತವು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ.

ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತೆಗೆ ಬಲ: ಭಾರತದ ಇಂಧನ ಸ್ಥಿತಿಸ್ಥಾಪಕತ್ವಕ್ಕೆ ಇಂದು ದೇಶದ ಬೃಹತ್ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ಮೀಸಲು ಕೇಂದ್ರಗಳು ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿವೆ.ಮಂಗಳೂರು, ಪಾದೂರು ಮತ್ತು ವಿಶಾಖಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿರುವ ಭೂಗತ ಶೇಖರಣಾ ಘಟಕಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲ ಮತ್ತು ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ವಾಣಿಜ್ಯ ದಾಸ್ತಾನುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಭಾರತವು ಸುಮಾರು 250 ಮಿಲಿಯನ್ ಬ್ಯಾರೆಲ್‌ಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಇಂಧನ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಜಾಗತಿಕ ಹಡಗು ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಅಡೆತಡೆಗಳು ಉಂಟಾದರೂ, ಹಲವಾರು ವಾರಗಳವರೆಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ಸುಸ್ಥಿರವಾಗಿಡಲು ಇದು ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ.ಇಂತಹ ಮೀಸಲು ನಿಧಿಗಳು ಅಲ್ಪಾವಧಿಯ ಪೂರೈಕೆ ಆಘಾತಗಳು ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ತಕ್ಷಣದ ಕೊರತೆಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸದಂತೆ ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತವೆ.

1991ರ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು 2026ರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ:  ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳ ನಿರೂಪಣೆಗಳು ಅಂದಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಇಂದಿನದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ಅಂತಹ ಹೋಲಿಕೆಗಳು ಕಳೆದ ಮೂರು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯು ಕಂಡಿರುವ ನಾಟಕೀಯ ರೂಪಾಂತರವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ.1991ರ ಗಲ್ಫ್ ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಭಾರತದ ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯ ಮೀಸಲು ಕೇವಲ $1-1.2 ಬಿಲಿಯನ್‌ಗೆ ಇಳಿದಿತ್ತು. ಇದು ಕೇವಲ ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ವಾರಗಳ ಆಮದು ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಭರಿಸಲು ಮಾತ್ರ ಸಾಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂದು ದೇಶವು ಸುಸ್ತಿದಾರರಾಗುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಮತ್ತು ತುರ್ತು ವಿದೇಶಿ ಹಣವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು 67 ಟನ್ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಅಡಮಾನವಿಡಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇತ್ತು.

ಆದರೆ ಇಂದು, ಭಾರತದ ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯ ಮೀಸಲು $700 ಬಿಲಿಯನ್‌ಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಇದು ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಅಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸದೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಮದು ಬಿಲ್‌ಗಳನ್ನು ಭರಿಸುವ ಆರ್ಥಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ದೇಶಕ್ಕೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ಮೀಸಲುಗಳು, ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಪೂರೈಕೆ ಜಾಲಗಳು ಮತ್ತು ಬಲವಾದ ಸ್ಥೂಲ ಆರ್ಥಿಕ ಅಡಿಪಾಯದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ, ಭಾರತವು ಈಗ 1991ರ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿದಂತಹ ಆಘಾತಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ.

ಇದು ಇಂಧನ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಲ್ಲ: ಭಾರತದ ಇಂದಿನ ಇಂಧನ ನೀತಿಯು ವೈವಿಧ್ಯೀಕರಣ, ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ಮೀಸಲುಗಳು, ಉದ್ದೇಶಿತ ಸಬ್ಸಿಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಬಲವಾದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ. ಜಾಗತಿಕ ಇಂಧನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭೌಗೋಳಿಕ ರಾಜಕೀಯ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಯ ನಡುವೆ ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಭಾರತವು ನಿರ್ಮಿಸಿರುವ ನೀತಿ ಚೌಕಟ್ಟು ಜಾಗತಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿನ ಈ ಏರಿಳಿತಗಳು ದೇಶದೊಳಗೆ ಅಸ್ಥಿರತೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಯಾರೂ ಇದನ್ನು ಇಂಧನ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅದು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಜಾಗತಿಕ ಇಂಧನ ಆಘಾತದ ನಡುವೆ ಮಾಡಲಾದ ನಿಯಂತ್ರಿತ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕಿದೆ. ಮತ್ತು ಭಾರತವು ಈ ಭಾಗದಲ್ಲೇ (ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾ) ಅತ್ಯಂತ ಕೈಗೆಟುಕುವ ದರದ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರುವುದು ಈ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರವು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.