ನವದೆಹಲಿ-ಹಾರ್ಮುಜ್ ಜಲಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ ವಾಣಿಜ್ಯ ಹಡಗುಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ದಾಳಿಗಳು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಭಾರತೀಯ ನಾವಿಕರ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತಂದಿವೆ. ಏಪ್ರಿಲ್ 22ರಂದು 21 ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ 22 ಸಿಬ್ಬಂದಿಯಿದ್ದ ವಾಣಿಜ್ಯ ಹಡಗಿನ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ದಾಳಿಯ ದೃಶ್ಯಗಳು ಇದೀಗ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿದ್ದು, ಸಂಘರ್ಷಪೀಡಿತ ಸಮುದ್ರ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಾಗರಿಕ ನಾವಿಕರು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಅಪಾಯದ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿವೆ.
ಫೆಡರೇಶನ್ ಆಫ್ ಸೀಫರರ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಇಂಡಿಯನ್ ಸೀಫರರ್ಸ್ ಯೂನಿಯನ್ (FSUI) ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿರುವ ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಸಣ್ಣ ದೋಣಿಗಳು ಹಡಗನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಸುರಕ್ಷತೆಗಾಗಿ ಹಡಗಿನೊಳಗೆ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. FSUI ಈ ದೋಣಿಗಳು ಇರಾನ್ನ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ರೆವಲ್ಯೂಷನರಿ ಗಾರ್ಡ್ ಕಾರ್ಪ್ಸ್ (IRGC)ಗೆ ಸೇರಿದವು ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿದೆ. ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಡಿನ ದಾಳಿ ನಡೆದಿರುವುದನ್ನೂ ಒಕ್ಕೂಟ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದೆ. ಆದರೆ, ಘಟನೆಯ ಕುರಿತಾದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿವರವನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ದೃಢೀಕರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ.
ಒಂದೇ ದಿನ ಹಲವು ಹಡಗುಗಳು ಗುರಿ
ಏಪ್ರಿಲ್ 22ರಂದು ಹಾರ್ಮುಜ್ ಜಲಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ವಿದೇಶಿ ಧ್ವಜದ ವಾಣಿಜ್ಯ ಹಡಗುಗಳು ಇರಾನಿನ ಪಡೆಗಳ ಗುಂಡಿನ ದಾಳಿಗೆ ಒಳಗಾದವು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ಹಡಗುಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 22 ಭಾರತೀಯ ನಾವಿಕರಿದ್ದರು ಎಂದು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ತಿಳಿಸಿತ್ತು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ Euphoria ಹಡಗಿನಲ್ಲಿ 21 ಭಾರತೀಯ ನಾವಿಕರಿದ್ದರು. ಮತ್ತೊಂದು Epaminondas ಹಡಗಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಭಾರತೀಯ ನಾವಿಕನಿದ್ದನು.
ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇರಾನ್ ಎರಡು ವಾಣಿಜ್ಯ ಹಡಗುಗಳನ್ನು ವಶಕ್ಕೆ ಪಡೆದಿತ್ತು. ಭಾರತೀಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಸಂಬಂಧಿತ ಭಾರತೀಯ ನಾವಿಕರು ಸುರಕ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ಏಪ್ರಿಲ್ 23ರಂದು ಎರಡೂ ಹಡಗುಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಭಾರತೀಯ ನಾವಿಕರು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತ್ತು.
ಹೀಗಾಗಿ ಏಪ್ರಿಲ್ನ ಘಟನೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಹಡಗಿನ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಹಾರ್ಮುಜ್ ಮೂಲಕ ಸಾಗುವ ವಾಣಿಜ್ಯ ಹಡಗುಗಳು ಸೈನಿಕ ಸಂಘರ್ಷದ ನೇರ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿರುವುದರ ಪ್ರಮುಖ ಸೂಚನೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಜೂನ್ನಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ದಾಳಿ
ಹಾರ್ಮುಜ್ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಕರಾಳ ಅಧ್ಯಾಯ ಜೂನ್ನಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಓಮನ್ ಕರಾವಳಿಯ ಸಮೀಪ MT Settebello ಎಂಬ ಪಾಲಾವು ಧ್ವಜದ ಟ್ಯಾಂಕರ್ ಮೇಲೆ ಅಮೆರಿಕದ ಪಡೆಗಳು ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ ನಂತರ ಮೂವರು ಭಾರತೀಯ ನಾವಿಕರು ಮೃತಪಟ್ಟರು.
ಹಡಗಿನಲ್ಲಿ 24 ಭಾರತೀಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯಿದ್ದು, 21 ಮಂದಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅಮೆರಿಕವು ತನ್ನ ನಿರ್ಬಂಧವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿ ಇರಾನಿನ ತೈಲ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಡಗನ್ನು ತಡೆಯಲು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದಾಗಿ ಹೇಳಿದರೆ, ಹಡಗಿನ ನಿರ್ವಹಣಾ ಸಂಸ್ಥೆ ಅಮೆರಿಕದ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿತ್ತು.
ಘಟನೆ ಕುರಿತು ಭಾರತ ಅಮೆರಿಕದ ವಿರುದ್ಧ ತೀವ್ರ ಆಕ್ಷೇಪ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯನ್ನೂ ದಾಖಲಿಸಿತು.ಇದಾದ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ MT Jalveer ಮೇಲೆಯೂ ಅಮೆರಿಕದ ದಾಳಿ ನಡೆದಿದ್ದು, ಹಡಗಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಭಾರತೀಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
ಜುಲೈನಲ್ಲಿ ಇರಾನ್ ದಾಳಿ:
ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಜುಲೈನಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಂಭೀರಗೊಂಡಿತು. ಜುಲೈ 14ರಂದು MT Mombasa ಮತ್ತು MT Al Bahiyah ಎಂಬ ಎರಡು UAE ಟ್ಯಾಂಕರ್ಗಳ ಮೇಲೆ ಇರಾನಿನ ಕ್ರೂಸ್ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳು ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದವು. UAE ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ದಾಳಿ ದಕ್ಷಿಣ ಹಡಗು ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಓಮನ್ನ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಜಲಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು.
ಎರಡೂ ಹಡಗುಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 46 ಸಿಬ್ಬಂದಿಯಿದ್ದು, 30 ಮಂದಿ ಭಾರತೀಯರು. Mombasa ಹಡಗಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಭಾರತೀಯ ನಾವಿಕ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಭಾರತೀಯರು ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಗಾಯಗೊಂಡರು. ಭಾರತವು ದಾಳಿಯನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಖಂಡಿಸಿ ಇರಾನ್ನ ಉಪ ಮುಖ್ಯ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಅಧಿಕಾರಿಯನ್ನು ಕರೆಸಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ದಾಖಲಿಸಿತು.
ಈ ಘಟನೆ, ಹಾರ್ಮುಜ್ ಜಲಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ನಾವಿಕರಿಗೆ ಇರಾನ್ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿರುವ ವಿವಿಧ ಸೈನಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದಲೂ ಅಪಾಯವಿದೆ ಎಂಬ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತು.
ಭಾರತದಿಂದ ‘ಸೀಫರರ್-ಫಸ್ಟ್’ ಕ್ರಮ
ನಿರಂತರ ದಾಳಿಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಜುಲೈನಲ್ಲಿ ‘Seafarer-First’ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರವನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿತು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಭಾರತೀಯ ನಾವಿಕನನ್ನೂ ಅವರು ಭಾರತೀಯ ಅಥವಾ ವಿದೇಶಿ ಧ್ವಜದ ಹಡಗಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಗುರುತಿಸಿ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡಲಾಯಿತು.
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪರಿಣಾಮಿತ ನಾವಿಕನಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕಾಧಿಕಾರಿ, ಹಡಗು-ಮಟ್ಟದ ನೈಜ-ಸಮಯ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮತ್ತು 24×7 ವಿವಿಧ ಸಚಿವಾಲಯಗಳು ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಸಮನ್ವಯಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿತು.
ಆಗಸ್ಟ್ 4ರಂದು ಸರ್ಕಾರ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಮಾಹಿತಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಹಾರ್ಮುಜ್ ಮತ್ತು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹದಗೆಟ್ಟ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ 24 ಗಂಟೆಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣ ಕೊಠಡಿ, ನೈಜ-ಸಮಯ ಟ್ರ್ಯಾಕಿಂಗ್ ಮತ್ತು ವರದಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಜುಲೈ 1ರಿಂದ ‘eNavik’ ಪೋರ್ಟಲ್ ಮೂಲಕ ಸಮುದ್ರ ಅಪಘಾತ, ಭದ್ರತಾ ಘಟನೆ, ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ನಾವಿಕರ ದೂರುಗಳ ವರದಿ ಹಾಗೂ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೂ ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಹಾರ್ಮುಜ್ ಮೂಲಕ ನಾವಿಕರ ನಿಯೋಜನೆಗೆ ನಿರ್ಬಂಧ
ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಜುಲೈ 15ರಂದು ಹೊರಡಿಸಲಾದ DGS Circular No. 36 of 2026ರಲ್ಲಿ ಹಾರ್ಮುಜ್ ಜಲಸಂಧಿ ಮೂಲಕ ಸಾಗುವ ಹಡಗುಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ನಾವಿಕರನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದಿನ ಆದೇಶದವರೆಗೆ ತಪ್ಪಿಸುವಂತೆ ಹಡಗು ಮಾಲೀಕರು, ನಿರ್ವಹಣಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ನೇಮಕಾತಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು.
ಇದು ಕೇವಲ ಸಲಹೆಯ ಮಟ್ಟದ ಕ್ರಮವಾಗಿರದೆ, ಸಂಘರ್ಷ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಭಾರತೀಯ ನಾವಿಕರನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ನಿಲುವು ಎಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿತು.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿಲ್ಲ
ಆಗಸ್ಟ್ ವೇಳೆಗೆ ಕೆಲವು ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ಭದ್ರತಾ ಕ್ರಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಡಿಲಿಸುವ ಕುರಿತು ವರದಿಗಳು ಬಂದರೂ, ಅಪಾಯ ಮಾಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚಿನ ಸರ್ಕಾರಿ ಚೌಕಟ್ಟು ನೈಜ-ಸಮಯ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ, ಹಡಗು ವರದಿ, ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಪಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ತುರ್ತು ಸ್ಥಳಾಂತರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತು ನೀಡುತ್ತಿದೆ.
ಇದರ ನಡುವೆ ಹಾರ್ಮುಜ್ ಮೂಲಕ ಸಾಗುವ ವಾಣಿಜ್ಯ ಹಡಗುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಭಾರೀ ಕುಸಿತ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ರಾಯಿಟರ್ಸ್ ವರದಿ ಪ್ರಕಾರ, ಆಗಸ್ಟ್ 15ರ ಶನಿವಾರ ಕೇವಲ ಐದು ಸರಕು ಸಾಗಣೆ ಹಡಗುಗಳು ಜಲಸಂಧಿಯನ್ನು ದಾಟಿದ್ದರೆ, ಮುಂದಿನ ದಿನ ಯಾವುದೇ ಸರಕು ಹಡಗು ದಾಟಲಿಲ್ಲ. ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ದಿನಕ್ಕೆ 130ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಹಡಗುಗಳು ಈ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಇದು ಹಾರ್ಮುಜ್ನ ಭದ್ರತಾ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಕೇವಲ ನಾವಿಕರ ಜೀವಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಜಾಗತಿಕ ಇಂಧನ ಮತ್ತು ಸರಕು ಸಾಗಣೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೂ ದೊಡ್ಡ ಹೊಡೆತ ನೀಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಇದೀಗ ಹೊರಬಂದಿರುವ ಏಪ್ರಿಲ್ 22ರ ವಿಡಿಯೋ ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಮಾನವೀಯ ಮುಖವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತಂದಿದೆ. ಹಡಗಿನೊಳಗೆ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ಸುತ್ತಲೂ ಸಣ್ಣ ಸೈನಿಕ ದೋಣಿಗಳ ಚಲನವಲನ ಮತ್ತು ಗುಂಡಿನ ದಾಳಿಯ ಆರೋಪಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ವಾಣಿಜ್ಯ ಹಡಗಿನ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯ ಭಾಗವಾಗದಿದ್ದರೂ ಅದರ ಅಪಾಯದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.
ಭಾರತೀಯ ನಾವಿಕರು ವಿಶ್ವದ ಸಮುದ್ರ ಸಾರಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲವಾಗಿರುವ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಹಾರ್ಮುಜ್ನಂತಹ ಪ್ರಮುಖ ಸಮುದ್ರ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದಾಳಿಯೂ ಭಾರತದ ಪಾಲಿಗೆ ನೇರ ಮಾನವೀಯ ಹಾಗೂ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತಾ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ.
ಹಾರ್ಮುಜ್ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಹಿಂದಿನ ತಿಂಗಳುಗಳ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಒಂದೇ ಮಾದರಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ—ವಾಣಿಜ್ಯ ಹಡಗುಗಳು ಸೈನಿಕ ಸಂಘರ್ಷದ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಲುಕುತ್ತಿವೆ ಮತ್ತು ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಅವರಿಗೆ ಅಪಾಯದಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಏಪ್ರಿಲ್ನಲ್ಲಿ IRGCಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಆರೋಪಿಸಲಾದ ಸಮುದ್ರ ತಡೆ ಮತ್ತು ಗುಂಡಿನ ದಾಳಿ, ಜೂನ್ನಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಮೂವರು ಭಾರತೀಯರ ಸಾವು ಹಾಗೂ ಜುಲೈನಲ್ಲಿ ಇರಾನಿನ ಕ್ಷಿಪಣಿ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಭಾರತೀಯ ನಾವಿಕನ ಸಾವು—ಈ ಸರಣಿ ಘಟನೆಗಳು ಭಾರತೀಯ ನಾವಿಕರ ಸುರಕ್ಷತೆಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ನ್ಯಾವಿಗೇಷನ್ ಸಲಹೆಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿವೆ.
ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಈಗಾಗಲೇ ನೈಜ-ಸಮಯ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮತ್ತು ‘Seafarer-First’ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿರುವುದರಿಂದ ಮುಂದಿನ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅದರ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಅನುಷ್ಠಾನ, ತುರ್ತು ಸ್ಥಳಾಂತರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಹಡಗುಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಭದ್ರತಾ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಘರ್ಷಪಕ್ಷಗಳೊಂದಿಗೆ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಒತ್ತಡ ಮುಂದುವರಿಸುವುದು ಪ್ರಮುಖವಾಗಲಿದೆ.
ಹಾರ್ಮುಜ್ ಜಲಸಂಧಿಯಲ್ಲಿನ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ. ಇಂಧನ ಸಾಗಣೆ, ಜಾಗತಿಕ ವ್ಯಾಪಾರ ಮತ್ತು ಭೌಗೋಳಿಕ ರಾಜಕೀಯದ ನಡುವೆ ಸಿಲುಕಿರುವ ಭಾರತೀಯ ನಾವಿಕರ ಸುರಕ್ಷತೆ ಈಗ ಭಾರತದ ವಿದೇಶಾಂಗ ನೀತಿ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರ ಭದ್ರತೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿದೆ.

