ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಎಂದಿನಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಮರುಕ್ಷಣವೇ ಮಾತು ತೊದಲಲು ಆರಂಭವಾಗಬಹುದು, ಮುಖದ ಒಂದು ಭಾಗ ಜೋತು ಬೀಳಬಹುದು ಅಥವಾ ನಡೆಯಲು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ಇಂತಹ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಕುಟುಂಬದವರು ಗಾಬರಿಯಾಗುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ರೋಗಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು.
ಸ್ಟ್ರೋಕ್ ಅಥವಾ ಮೆದುಳಿನ ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ಉಂಟಾದಾಗ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ರೋಗವನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಬದಲು, ಅದರ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ತಕ್ಷಣ ವೈದ್ಯಕೀಯ ನೆರವು ಪಡೆಯುವುದು ಮುಖ್ಯ. ರೋಗಿಯ ಉಸಿರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಂಭೀರಗೊಳಿಸಬಹುದಾದ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಅಗತ್ಯ.
ಗುರ್ಗಾಂವ್ನ ಸಿಕೆ ಬಿರ್ಲಾ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಹಿರಿಯ ನರವಿಜ್ಞಾನ ತಜ್ಞ ಡಾ. ಮೋಹಿತ್ ಆನಂದ್ ಮತ್ತು ಕೋಲ್ಕತ್ತಾದ ಸಿಕೆ ಬಿರ್ಲಾ ಆಸ್ಪತ್ರೆ, ಸಿಎಂಆರ್ಐನ ಸಲಹೆಗಾರ ಹಾಗೂ ಇಂಟರ್ವೆನ್ಷನಲ್ ನರವಿಜ್ಞಾನ ತಜ್ಞ ಡಾ. ದೀಪ್ ದಾಸ್ ಅವರು ಸ್ಟ್ರೋಕ್ನ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಕುಟುಂಬದವರು ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದ ಕ್ರಮಗಳ ಕುರಿತು ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.
ಮೊದಲ 1–2 ನಿಮಿಷ: ಸ್ಟ್ರೋಕ್ನ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ
ಮೆದುಳಿನ ಒಂದು ಭಾಗಕ್ಕೆ ರಕ್ತದ ಹರಿವು ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವುದರಿಂದ ಅಥವಾ ಮೆದುಳಿನ ರಕ್ತನಾಳ ಒಡೆದು ರಕ್ತಸ್ರಾವವಾಗುವುದರಿಂದ ಸ್ಟ್ರೋಕ್ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಮೆದುಳಿನ ಜೀವಕೋಶಗಳಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗಬಹುದು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇದರ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
ಸ್ಟ್ರೋಕ್ನ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು BE FAST ಎಂಬ ವಿಧಾನವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
B – Balance (ಸಮತೋಲನ): ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಸಮತೋಲನ ತಪ್ಪುವುದು, ತಲೆಸುತ್ತು ಅಥವಾ ನಡೆಯಲು ಕಷ್ಟವಾಗುವುದು.
E – Eyes (ಕಣ್ಣುಗಳು): ದೃಷ್ಟಿ ಮಸುಕಾಗುವುದು, ಎರಡು ಚಿತ್ರಗಳು ಕಾಣಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಹಠಾತ್ ದೃಷ್ಟಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು.
F – Face (ಮುಖ): ಮುಖದ ಒಂದು ಭಾಗ ಜೋತು ಬೀಳುವುದು ಅಥವಾ ಮರಗಟ್ಟಿದ ಅನುಭವವಾಗುವುದು.
A – Arms (ಕೈಗಳು): ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಠಾತ್ ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಅಥವಾ ಮರಗಟ್ಟುವಿಕೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು.
S – Speech (ಮಾತು): ಮಾತು ತೊದಲುವುದು, ಮಾತನಾಡಲು ಅಥವಾ ಇತರರು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಷ್ಟವಾಗುವುದು.
T – Time (ಸಮಯ): ತಕ್ಷಣ ತುರ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ನೆರವು ಪಡೆಯುವುದು.
ಈ ಲಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೂ ತುರ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ನೆರವು ಪಡೆಯಬೇಕು. ಮುಖ ಜೋತು ಬೀಳದಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಕೈಯಲ್ಲಿ ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಕಾಣಿಸದಿದ್ದರೂ ಸ್ಟ್ರೋಕ್ ಸಂಭವಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಠಾತ್ ದೃಷ್ಟಿ ಬದಲಾವಣೆ, ಸಮತೋಲನ ತಪ್ಪುವುದು ಅಥವಾ ಕಾರಣ ತಿಳಿಯದ ತೀವ್ರ ತಲೆನೋವು ಕೂಡ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಲಕ್ಷಣಗಳಾಗಿರಬಹುದು.
ಲಕ್ಷಣಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಕಾಯಬೇಡಿ. ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸದೆ ಆಂಬುಲೆನ್ಸ್ಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ. ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಇದ್ದರೆ, ಒಬ್ಬರು ತುರ್ತು ಸೇವೆಗೆ ಕರೆ ಮಾಡುವಾಗ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ರೋಗಿಯ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿರಬಹುದು.
ಡಾ. ದೀಪ್ ದಾಸ್ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ಸ್ಟ್ರೋಕ್ ಉಂಟಾದಾಗ ಆರಂಭದ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳು ಮೆದುಳಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ಉಳಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಕಳೆಯುವುದು, ಅವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುವವರೆಗೆ ಕಾಯುವುದು ಅಥವಾ ಮನೆಮದ್ದುಗಳನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ವಿಳಂಬಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.
ಮೊದಲ 2–3 ನಿಮಿಷ: ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಸಮಯವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿ
ಸ್ಟ್ರೋಕ್ನ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ನಿಖರ ಸಮಯವನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಡಾ. ಮೋಹಿತ್ ಆನಂದ್ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎದ್ದಾಗಲೇ ಸ್ಟ್ರೋಕ್ನ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಂಡುಬಂದರೆ, ಅವರು ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದ ಸಮಯವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಬೇಕು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಮಲಗುವ ಮೊದಲು ಯಾವುದೇ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಲ್ಲದೆ ಸಹಜವಾಗಿದ್ದ ಸಮಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಬಹುದು.
ಈ ಮಾಹಿತಿ ವೈದ್ಯರಿಗೆ ರಕ್ತದ ಹರಿವನ್ನು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಸೂಕ್ತ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಇದು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ತೆರಳಲು ವಿಳಂಬ ಮಾಡುವ ಕಾರಣವಾಗಬಾರದು. ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಬೇಗ ರೋಗಿಯನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ತಲುಪಿಸಬೇಕು. ಆಂಬುಲೆನ್ಸ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಪ್ರಯಾಣದ ವೇಳೆಯೇ ಆರಂಭಿಕ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ನಡೆಸಿ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಮೊದಲ 3–5 ನಿಮಿಷ: ರೋಗಿಯನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರಿಸಿ
ಆಂಬುಲೆನ್ಸ್ ಬರುವವರೆಗೆ ರೋಗಿಯನ್ನು ಆರಾಮದಾಯಕವಾದ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷಿತವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ. ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಅಥವಾ ತಲೆಸುತ್ತು ಇದ್ದರೆ ನಡೆಯಲು, ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಲು ಅಥವಾ ಆಸರೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಬೇಡಿ.
ರೋಗಿಯೊಂದಿಗೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿ. ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಎತ್ತುವುದು, ಎಳೆಯುವುದು ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚು ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ.
ಡಾ. ದೀಪ್ ದಾಸ್ ಅವರ ಸಲಹೆಯಂತೆ, ರೋಗಿಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಉಸಿರಾಟವನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿರಬೇಕು. ರೋಗಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡರೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಸಾಧ್ಯವಾದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಮಲಗಿಸಿ. ಉಸಿರಾಟ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ತುರ್ತು ಸೇವೆಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ; ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸಿಪಿಆರ್ (CPR) ಆರಂಭಿಸಲು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಪಡೆಯಿರಿ.
ಮೊದಲ 5–7 ನಿಮಿಷ: ಆಹಾರ, ನೀರು ಅಥವಾ ಔಷಧ ನೀಡಬೇಡಿ
ಸ್ಟ್ರೋಕ್ನ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಂಡುಬಂದಾಗ ರೋಗಿಗೆ ಬಾಯಿಯ ಮೂಲಕ ಆಹಾರ, ನೀರು ಅಥವಾ ಔಷಧ ನೀಡಬಾರದು. ವ್ಯಕ್ತಿ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿದ್ದು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ನುಂಗುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತೊಂದರೆಯಾಗಿರಬಹುದು. ಇದರಿಂದ ಆಹಾರ ಅಥವಾ ದ್ರವ ಶ್ವಾಸನಾಳಕ್ಕೆ ಸೇರಿ ಉಸಿರಾಟದ ಸಮಸ್ಯೆ ಉಂಟಾಗಬಹುದು.
ಡಾ. ಮೋಹಿತ್ ಆನಂದ್ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ವೈದ್ಯರ ಸೂಚನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಆಸ್ಪಿರಿನ್, ರಕ್ತ ತೆಳುವಾಗಿಸುವ ಔಷಧಗಳು ಅಥವಾ ರಕ್ತದೊತ್ತಡ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಮಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ನೀಡಬಾರದು. ಸ್ಟ್ರೋಕ್ ರಕ್ತನಾಳದಲ್ಲಿ ರಕ್ತದ ಹರಿವು ತಡೆಯುವುದರಿಂದಲೂ ಅಥವಾ ರಕ್ತನಾಳ ಒಡೆದು ರಕ್ತಸ್ರಾವವಾಗುವುದರಿಂದಲೂ ಉಂಟಾಗಬಹುದು. ಹೀಗಾಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಔಷಧ ನೀಡುವುದು ಅಪಾಯಕಾರಿ.
ರೋಗಿಯ ಕೈಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಮಸಾಜ್ ಮಾಡುವುದು, ತಲೆಗೆ ಒತ್ತಡ ನೀಡುವುದು, ತೀವ್ರ ವಾಸನೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮೂಗಿಗೆ ಹಿಡಿಯುವುದು ಅಥವಾ ಮನೆಮದ್ದುಗಳನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಸಮಯ ಕಳೆಯುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ.
ಮೊದಲ 7–10 ನಿಮಿಷ: ವೈದ್ಯರಿಗೆ ಅಗತ್ಯ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ
ಕುಟುಂಬದ ಒಬ್ಬರು ರೋಗಿಯ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ವೈದ್ಯಕೀಯ ತಂಡಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಬಹುದಾದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬಹುದು.
ಲಕ್ಷಣಗಳು ಆರಂಭವಾದ ಸಮಯ ಅಥವಾ ರೋಗಿ ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದ ಸಮಯ.
ಪ್ರಸ್ತುತ ಸೇವಿಸುತ್ತಿರುವ ಔಷಧಗಳ ಪಟ್ಟಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಕ್ತ ತೆಳುವಾಗಿಸುವ ಔಷಧಗಳು.
ರಕ್ತದೊತ್ತಡ, ಮಧುಮೇಹ ಅಥವಾ ಹೃದಯ ಕಾಯಿಲೆಗಳಂತಹ ಹಿಂದಿನ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ವಿವರ.
ಈ ಹಿಂದೆ ಸ್ಟ್ರೋಕ್ ಅಥವಾ ಇತರ ಗಂಭೀರ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಬಂದಿದ್ದರೆ ಅದರ ಮಾಹಿತಿ.
ಸೆಳೆತ, ವಾಂತಿ, ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪುವುದು ಅಥವಾ ಉಸಿರಾಟದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಕಂಡುಬಂದಿದ್ದರೆ ಅದರ ವಿವರ.
ಆಂಬುಲೆನ್ಸ್ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾದರೂ ವೈದ್ಯರಿಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕು. ಅಲ್ಪಾವಧಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ನಂತರ ಮಾಯವಾಗುವ ಲಕ್ಷಣಗಳು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಇಸ್ಕೀಮಿಕ್ ಅಟ್ಯಾಕ್ (TIA) ಎಂಬ ಸ್ಥಿತಿಯ ಸೂಚನೆಯಾಗಿರಬಹುದು. ಇದನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಿನಿ ಸ್ಟ್ರೋಕ್ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಲಕ್ಷಣಗಳು ಮಾಯವಾದರೂ ತುರ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಅಗತ್ಯ.
ಸ್ಟ್ರೋಕ್ನಿಂದ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಕುಟುಂಬದವರು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ 6 ವಿಷಯಗಳು
ಸ್ಟ್ರೋಕ್ನಿಂದ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ರೋಗಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕುಟುಂಬದವರಿಗೂ ಸವಾಲಿನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಕೆಲವು ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಸುಧಾರಣೆ ಕಂಡುಬಂದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರಿಗೆ ತಿಂಗಳುಗಳು ಅಥವಾ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪುನರ್ವಸತಿ ಮತ್ತು ಆರೈಕೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಬಹುದು. ಚೇತರಿಕೆಯ ವೇಗವು ಮೆದುಳಿಗೆ ಉಂಟಾದ ಹಾನಿಯ ಪ್ರಮಾಣ, ಆರೋಗ್ಯ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಂತಹ ಹಲವು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ.
1. ಚೇತರಿಕೆಗೆ ಸಮಯ ನೀಡಿ
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಚೇತರಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇತರರು ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದರೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡುವ ಬದಲು, ರೋಗಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಸಣ್ಣ ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನೂ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಬೇಕು.
ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ನೆರವು ನೀಡಿ. ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಸ್ವತಃ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದರಿಂದ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ ಹೆಚ್ಚಲು ಸಹಾಯವಾಗಬಹುದು.
2. ಪುನರ್ವಸತಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿ
ಸ್ಟ್ರೋಕ್ನ ಪರಿಣಾಮಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ರೋಗಿಗೆ ಫಿಸಿಯೋಥೆರಪಿ, ಆಕ್ಯುಪೇಷನಲ್ ಥೆರಪಿ ಅಥವಾ ಮಾತು ಮತ್ತು ಭಾಷಾ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಅಗತ್ಯವಿರಬಹುದು.
ಫಿಸಿಯೋಥೆರಪಿ: ಸ್ನಾಯುಗಳ ಬಲ, ಚಲನೆ ಮತ್ತು ದೇಹದ ಸಮತೋಲನ ಸುಧಾರಿಸಲು ನೆರವಾಗಬಹುದು.
ಆಕ್ಯುಪೇಷನಲ್ ಥೆರಪಿ: ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸುವುದು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಊಟ ಮಾಡುವಂತಹ ದೈನಂದಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಲಿಯಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದು.
ಮಾತು ಮತ್ತು ಭಾಷಾ ಚಿಕಿತ್ಸೆ: ಮಾತನಾಡುವಿಕೆ, ಸಂವಹನ ಮತ್ತು ನುಂಗುವಿಕೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ನೆರವಾಗಬಹುದು.
ಚಿಕಿತ್ಸಾ ತಂಡ ನೀಡಿದ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ. ತಜ್ಞರ ಅನುಮತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಕಠಿಣ ವ್ಯಾಯಾಮ ಅಥವಾ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಬಾರದು.
3. ಮನೆಯನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರಿಸಿ
ಸ್ಟ್ರೋಕ್ನಿಂದ ಕೈಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ದೌರ್ಬಲ್ಯ, ಸಮತೋಲನದ ಕೊರತೆ ಅಥವಾ ನಡೆಯಲು ತೊಂದರೆ ಉಂಟಾಗಬಹುದು. ಇದರಿಂದ ಬೀಳುವ ಅಪಾಯ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.
ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಜಾರುವ ಚಾಪೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿ, ಓಡಾಡುವ ಜಾಗವನ್ನು ಅಡೆತಡೆಗಳಿಲ್ಲದಂತೆ ಇರಿಸಿ ಮತ್ತು ಬೆಳಕಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ಸ್ನಾನಗೃಹದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿ. ವಾಕರ್ ಅಥವಾ ಇತರ ಚಲನ ಸಹಾಯಕ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ವೈದ್ಯರು ಅಥವಾ ತಜ್ಞರು ಸೂಚಿಸಿದಂತೆ ಬಳಸಿ.
ರೋಗಿಯನ್ನು ಆತುರಪಡಿಸಬೇಡಿ. ಸರಿಯಾದ ತರಬೇತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಅವರನ್ನು ಎತ್ತಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದನ್ನೂ ತಪ್ಪಿಸಿ.
4. ಔಷಧ, ಆಹಾರ ಮತ್ತು ನುಂಗುವಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನವಿರಲಿ
ಸ್ಟ್ರೋಕ್ ನಂತರ ರಕ್ತದೊತ್ತಡ, ಕೊಲೆಸ್ಟ್ರಾಲ್ ಅಥವಾ ಇತರ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ವೈದ್ಯರು ಔಷಧಗಳನ್ನು ನೀಡಬಹುದು. ಕುಟುಂಬದವರು ಔಷಧಗಳನ್ನು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ವೈದ್ಯರ ಸಲಹೆಯಿಲ್ಲದೆ ಔಷಧದ ಪ್ರಮಾಣ ಬದಲಾಯಿಸಬಾರದು ಅಥವಾ ನಿಲ್ಲಿಸಬಾರದು.
ಕೆಲವರಿಗೆ ನುಂಗಲು ತೊಂದರೆ ಉಂಟಾಗಬಹುದು. ಇದನ್ನು ಡಿಸ್ಫೇಜಿಯಾ (Dysphagia) ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆಹಾರ ಅಥವಾ ನೀರು ಶ್ವಾಸನಾಳಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ಅಪಾಯವಿರುವುದರಿಂದ ನುಂಗುವಿಕೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಕಂಡುಬಂದರೆ ತಜ್ಞರಿಂದ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಲಹೆಯಿಲ್ಲದೆ ಆಹಾರದ ಸ್ವರೂಪ ಅಥವಾ ದ್ರವದ ಗಟ್ಟಿತನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಾರದು.
ಸಮತೋಲಿತ ಆಹಾರ, ಸೂಕ್ತ ದೈಹಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾಯಿಲೆಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣವೂ ಚೇತರಿಕೆಗೆ ಮುಖ್ಯ.
5. ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬೇಡಿ
ಸ್ಟ್ರೋಕ್ ದೈಹಿಕ ಚಲನೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿ, ಗಮನ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು. ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಖಿನ್ನತೆ, ಆತಂಕ, ಕಿರಿಕಿರಿ, ನೆನಪಿನ ಸಮಸ್ಯೆ ಅಥವಾ ವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದವರು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸಬೇಕು. ರೋಗಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯ ನೀಡಿ, ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಸರಳ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಆರೈಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನಿರ್ಧಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳಿ.
ದುಃಖ, ಏಕಾಂತ, ಗೊಂದಲ ಅಥವಾ ವರ್ತನೆಯ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಮುಂದುವರಿದರೆ ವೈದ್ಯರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
6. ಆರೈಕೆ ಮಾಡುವವರ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೂ ಗಮನ ನೀಡಿ
ಸ್ಟ್ರೋಕ್ನಿಂದ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವವರನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ದಣಿವು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ಹೀಗಾಗಿ ಕುಟುಂಬದವರು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಇತರ ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರು, ವೃತ್ತಿಪರ ಆರೈಕೆದಾರರು ಅಥವಾ ಬೆಂಬಲ ಗುಂಪುಗಳ ನೆರವು ಪಡೆಯಬಹುದು.
ಆರೈಕೆ ಮಾಡುವವರು ತಮ್ಮ ನಿದ್ರೆ, ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯದ ಕಡೆಗೂ ಗಮನ ಹರಿಸಬೇಕು. ತಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ದೀರ್ಘಕಾಲ ರೋಗಿಗೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ನೆರವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸ್ಟ್ರೋಕ್ ಬರುವ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ
ಸ್ಟ್ರೋಕ್ನಿಂದ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡವರಿಗೂ ಮತ್ತೆ ಸ್ಟ್ರೋಕ್ ಬರುವ ಅಪಾಯವಿರಬಹುದು. ಹೀಗಾಗಿ ಮುಖದ ಒಂದು ಭಾಗ ಜೋತು ಬೀಳುವುದು, ದೇಹದ ಒಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಠಾತ್ ದೌರ್ಬಲ್ಯ, ಮಾತು ತೊದಲುವುದು, ದೃಷ್ಟಿ ಸಮಸ್ಯೆ, ಸಮತೋಲನ ತಪ್ಪುವುದು ಅಥವಾ ತೀವ್ರ ತಲೆನೋವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೆ ತಕ್ಷಣ ತುರ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ನೆರವು ಪಡೆಯಬೇಕು.
ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾದರೂ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬಾರದು. ಲಕ್ಷಣಗಳು ಆರಂಭವಾದ ಸಮಯವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿ. ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಸೂಚನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಆಹಾರ, ನೀರು ಅಥವಾ ಔಷಧ ನೀಡಬೇಡಿ.
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಸ್ಟ್ರೋಕ್ನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಕೆಲವು ನಿಮಿಷಗಳು ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿವೆ. ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು, ತಕ್ಷಣ ಆಂಬುಲೆನ್ಸ್ಗೆ ಕರೆ ಮಾಡುವುದು, ರೋಗಿಯ ಉಸಿರಾಟವನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಮತ್ತು ವೈದ್ಯರಿಗೆ ಅಗತ್ಯ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಚೇತರಿಕೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ಪುನರ್ವಸತಿ, ಸುರಕ್ಷಿತ ವಾತಾವರಣ, ಔಷಧಗಳ ಪಾಲನೆ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಬೆಂಬಲ ರೋಗಿಯ ಜೀವನದ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದು.
ಗಮನಿಸಿ: ಈ ಲೇಖನವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಆರೋಗ್ಯ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ. ಸ್ಟ್ರೋಕ್ನ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಂಡುಬಂದರೆ ಮನೆಮದ್ದುಗಳನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸದೆ ತಕ್ಷಣ ತುರ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ನೆರವು ಪಡೆಯಿರಿ. ಇದು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಲಹೆ ಅಥವಾ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಪರ್ಯಾಯವಲ್ಲ.

