ನವದೆಹಲಿ: ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮಹತ್ವದ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ, ಹಿಂದೂ ವಿವಾಹ ಕಾಯ್ದೆ 1955 ರ ಸೆಕ್ಷನ್ 11 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಸಿಂಧು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿವಾಹಗಳಲ್ಲಿನ ಸಂಗಾತಿಗಳಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಜೀವನಾಂಶ ಅಥವಾ ನಿರ್ವಹಣೆ ಪಡೆಯುವ ಹಕ್ಕಿದೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ. ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳಾದ ಎ.ಎಸ್. ಓಕಾ, ಅಹ್ಸನುದ್ದೀನ್ ಅಮಾನುಲ್ಲಾ ಮತ್ತು ಎ.ಜಿ. ಮಸಿಹ್ ಅವರ ಪೀಠವು ಈ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದೆ.
ಕಳೆದ ಆಗಸ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ವಿಭಾಗೀಯ ಪೀಠವೊಂದು ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿತ್ತು. ಅಸಿಂಧು ವಿವಾಹಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಜೀವನಾಂಶವನ್ನು ನೀಡಬಹುದೇ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಈ ಹಿಂದೆ ಎರಡು ತೀರ್ಪುಗಳು ಹೌದು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರೆ, ಐದು ಇತರ ತೀರ್ಪುಗಳು ಅಂತಹ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಜೀವನಾಂಶ ಅಥವಾ ನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು ನೀಡುವದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದವು.
ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಕಾಯಿದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 11 (ಅಸಿಂಧು ವಿವಾಹಗಳ ಘೋಷಣೆ) ಮತ್ತು ಸೆಕ್ಷನ್ 25 (ಶಾಶ್ವತ ಜೀವನಾಂಶ ಅಥವಾ ನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು ಆದೇಶಿಸಲು ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ನೀಡುವ) ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿತು. ಅಲ್ಲದೆ, 1955 ರ ಕಾಯಿದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 25 ನ್ನು ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಪ್ರೊಸೀಜರ್ ಸಂಹಿತೆಯ (ಸಿಆರ್‌ಪಿಸಿ) ಸೆಕ್ಷನ್ 125 ರಿಂದ ಹೇಗೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿತು. ಸಿಆರ್‌ಪಿಸಿಯು ಹೆಂಡತಿಯರು, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು ಆದೇಶಿಸಲು ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಅರ್ಜಿದಾರರ ವಕೀಲರು, 1955 ರ ಕಾಯಿದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 25 ನ್ನು ಅಸಿಂಧು ವಿವಾಹಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದರಿಂದ “ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ” ಫಲಿತಾಂಶಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಪತ್ನಿಯು ತನ್ನ ಮೊದಲ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿರುವಾಗಲೇ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪುರುಷನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವುದು ಮುಂತಾದ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಅವರು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ಶಾಸನವು ದುರುಪಯೋಗದ ವಿರುದ್ಧ ಈಗಾಗಲೇ ಸುರಕ್ಷತೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ತೀರ್ಪು ನೀಡಿತು.
ಆದ್ದರಿಂದ, ಅಸಿಂಧು ವಿವಾಹಗಳಲ್ಲಿನ ಸಂಗಾತಿಗಳು ಹಿಂದೂ ವಿವಾಹ ಕಾಯ್ದೆಯ (ಎಚ್‌ಎಂಎ) ಸೆಕ್ಷನ್ 25 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಜೀವನಾಂಶ ಅಥವಾ ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ಅರ್ಹರು ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿತು.
ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮುಂದೆ ಇದ್ದ ಎರಡನೇ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ಅಸಿಂಧು ವಿವಾಹದ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಕೋರುವ ಸಂಗಾತಿ 1955 ರ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 24 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆಯ ಬಾಕಿ ಇರುವವರೆಗೆ (ಪೆಂಡೆಂಟೆ ಲೈಟ್) ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ಅರ್ಹರಾಗಿದ್ದಾರೆಯೇ ಎಂಬುದು. ಎರಡು ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದರೆ ಸೆಕ್ಷನ್ 24 ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳಿಗೆ ಮಧ್ಯಂತರ ನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಅನುಮತಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ತೀರ್ಪು ನೀಡಿತು: (i) 1955 ರ ಕಾಯ್ದೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ವಿಚಾರಣೆ ಇರಬೇಕು, ಮತ್ತು (ii) ವಿಚಾರಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂಗಾತಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯ ವೆಚ್ಚಗಳಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸ್ವತಂತ್ರ ಆದಾಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು.
