ಹರಿಯಾಣದ ಸೋನಿಪತ್ನಲ್ಲಿ ಮನಕಲಕುವ ಘಟನೆ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದ ಉದ್ಯಮಿಯೊಬ್ಬರು ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮದಲ್ಲೇ ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆದಿದ್ದು, ಅವರ ನಿಧನದ ಬಳಿಕ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಪುತ್ರಿಯರು ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗೆ ಆಗಮಿಸದೆ ವಿಡಿಯೋ ಕಾಲ್ ಮೂಲಕವೇ ಅಂತಿಮ ಸಂಸ್ಕಾರ ವೀಕ್ಷಿಸಿದ ಘಟನೆ ವ್ಯಾಪಕ ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿದೆ. ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯ ವೆಚ್ಚಕ್ಕಾಗಿ ₹5,100 ಕಳುಹಿಸಿದ್ದರೆಂಬ ವರದಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಹರಿಯಾಣದ ಸೋನಿಪತ್ ಮೂಲದ ಉದ್ಯಮಿಯೊಬ್ಬರು ಕುಟುಂಬದಿಂದ ದೂರಾಗಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳನ್ನು ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮದಲ್ಲೇ ಕಳೆದಿದ್ದಾರೆ . ಅವರು ನಿಧನರಾದ ಬಳಿಕ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಅವರ ಪುತ್ರಿಯರು ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ತಂದೆಯ ಮುಖ ನೋಡಲು ಅಥವಾ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಿಲ್ಲ.
ಬದಲಾಗಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಅಂತಿಮ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ವಿಡಿಯೋ ಕಾಲ್ ಮೂಲಕ ವೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದು, ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯ ವೆಚ್ಚಕ್ಕಾಗಿ ₹5,100 ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ಘಟನೆ ಕುಟುಂಬ ಸಂಬಂಧಗಳು, ವಯೋವೃದ್ಧ ಪೋಷಕರ ಆರೈಕೆ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ಕುರಿತು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ವ್ಯಾಪಕ ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಅಪಾರ ಆಸ್ತಿ ಸಂಪಾದಿಸಿ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸಿದರೂ, ಅವರ ಅಂತಿಮ ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದದ್ದು ಅನಾಥ ಶವದ ನೋವೇ. ತಂದೆ ಮೃತಪಟ್ಟರೂ ಪುತ್ರಿಯರು ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಮುಖ ನೋಡಲು ಕೂಡ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿ ವಿಡಿಯೋ ಕಾಲ್ ಮೂಲಕ ವೀಕ್ಷಿಸಿ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ ಮುಗಿದಂತೆಯೇ ವರ್ತಿಸಿದರು. ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯ ವೆಚ್ಚಕ್ಕಾಗಿ ಕೇವಲ ₹5,100 ಕಳುಹಿಸಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮುಗಿದಂತಾಯಿತು. ಈ ಘಟನೆಯ ವಿಡಿಯೋ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ವೈರಲ್ ಆಗಿದೆ.
ಈ ಘಟನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಹೈದರಾಬಾದ್ ಮಾಜಿ ಪೊಲೀಸ್ ಆಯುಕ್ತ ಸಜ್ಜನಾರ್ ತೀವ್ರ ಆಕ್ರೋಶ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. “ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನೇ ಕತ್ತರಿಸಿಕೊಂಡು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ, ಮಮತೆ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಯಿತು?” ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಇಂದಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳು ಯಂತ್ರಗಳಂತಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ನೈತಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಈ ಘಟನೆ ಜೀವಂತ ಉದಾಹರಣೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ನೀಡುವ ಡಿಜಿಟಲ್ ಪರದೆಗಳು ಮತ್ತು ಆನ್ಲೈನ್ ಹಣ ವರ್ಗಾವಣೆಗಳು, ಪೋಷಕರೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ರಕ್ತಸಂಬಂಧದ ಬಾಂಧವ್ಯಕ್ಕೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಬಹುದೇ? ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ತಾಯಿ-ತಂದೆಯರು ಬದುಕಿರುವಾಗ ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಅವರ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಜೊತೆಗಿರುವುದು ಮಕ್ಕಳ ಮೂಲಭೂತ ಕರ್ತವ್ಯ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಪೋಷಕರನ್ನು ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿ, ಅವರ ಸಾವನ್ನೂ ವಿಡಿಯೋ ಕಾಲ್ ಮೂಲಕ ವೀಕ್ಷಿಸುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಮಮತೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಂತ ವಿಷಾದನೀಯ ಎಂದು ಬೇಸರ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. “ಮಾನವೀಯತೆಗೆ ಕಳಂಕ ತರುವ ಇಂತಹ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಬದಲಾಗಬೇಕು. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ತಂದು, ನಿಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸಿದ ತಂದೆಯ ಅಂತಿಮ ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಲಾರದ ಐಷಾರಾಮಿ, ವ್ಯವಹಾರಮಯ ಬದುಕು ಏಕೆ? ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಸಂಪಾದಿಸಿದರೂ, ಉನ್ನತ ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರೂ, ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಋಣ ತೀರಿಸಲಾರದ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಏನು ಬೆಲೆ?” ಎಂದು ಸಜ್ಜನಾರ್ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ.
