ನವದೆಹಲಿ-ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ರಾಜಕೀಯವು ಜಾತಿ ಸಮೀಕರಣ (ಮುಸ್ಲಿಂ-ಯಾದವ್ ಒಕ್ಕೂಟ, ದಲಿತ-ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸಾಮಾಜಿಕ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್) ಮತ್ತು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಜಾತ್ಯತೀತತೆಯ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬದಲಾಗಿದೆ.
ಬಿಜೆಪಿ ಕಳೆದ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದುತ್ವವನ್ನು ಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಡಳಿತದೊಂದಿಗೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಹೆಣೆದಿದೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಹಿಂದೆ ಬಿಜೆಪಿಯ ಸಿದ್ಧಾಂತದಿಂದ ದೂರ ಸರಿದಿದ್ದ ಸಮಾಜವಾದಿ ಪಕ್ಷ (ಎಸ್ಪಿ) ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್, ಇಂದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಅದೇ ಸನಾತನ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಾಂಕೇತಿಕತೆಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ. ಇದು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕವಾಗಿ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಸಂದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಜಯವಾಗಿದೆ.
ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳ ‘ಮೃದು ಹಿಂದುತ್ವ’ ತಂತ್ರ
ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಕೇವಲ ಜಾತಿ ರಾಜಕಾರಣಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಹಿಂದೂ ಮತದಾರರನ್ನು ಸೆಳೆಯಲು ತಮ್ಮ ಇಮೇಜ್ ಅನ್ನು ಮರುರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಎಸ್ಪಿ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಕೇವಲ ಮುಸ್ಲಿಂ-ಯಾದವ್ (MY) ಪಕ್ಷವಾಗಿ ಉಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಖಿಲೇಶ್ ಯಾದವ್ ಅವರು ಹನುಮಾನ್ ಚಾಲೀಸಾ ಪಠಿಸುವುದು, ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದು, ಮತ್ತು ಇಟಾವಾದಲ್ಲಿ ‘ಕೇದಾರೇಶ್ವರ ಮಹಾದೇವ’ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಅವರ “ಮೃದು ಹಿಂದುತ್ವ” ನೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಸ್ತಾವಿತ “ಸಮಾಜವಾದಿ ಪಿಡಿಎ ರಥಯಾತ್ರೆ”ಯನ್ನು ಧಾರ್ಮಿಕ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಂದಲೇ ಆರಂಭಿಸಲು ಯೋಜಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ.
ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಗುರುತು: ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ತಾವು “ಕಾಶಿಯ ಸನಾತನಿಗಳು” ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ಯುಪಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಅಜಯ್ ರೈ, ರಾಮಮಂದಿರ ದೇಣಿಗೆ ವಿವಾದವನ್ನು ನಂಬಿಕೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿ ನೋಡದೆ, ‘ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಕಳ್ಳತನ’ದ ವಿಷಯವಾಗಿ ಜನರ ಮುಂದೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ರಾಮಮಂದಿರ ದೇಣಿಗೆ ವಿವಾದ ಮತ್ತು ಅದರ ರಾಜಕೀಯ ಪರಿಣಾಮ
ರಾಮಮಂದಿರದ ದೇಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದೆ ಎನ್ನಲಾದ ಅಕ್ರಮಗಳ ಆರೋಪವು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಬಿಜೆಪಿಯ ನೈತಿಕತೆಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಪ್ರಬಲ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿದೆ. ಆದರೆ, ಈ ದಾಳಿಯು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅನುಕೂಲಕರ ಭೂಪ್ರದೇಶವನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ.
ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಯೋಗಿ ಆದಿತ್ಯನಾಥ್ ಅವರು ಈ ವಿವಾದವನ್ನು ಹಳೆಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು (1990ರ ದಶಕದ ಕರಸೇವಕರ ಮೇಲಿನ ಗುಂಡಿನ ದಾಳಿ) ಮತದಾರರಿಗೆ ನೆನಪಿಸಲು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಪ್ರತಿ ಚರ್ಚೆಯೂ ಅಂತಿಮವಾಗಿ “ಯಾರು ರಾಮನ ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತರು ಮತ್ತು ಯಾರು ವಿರೋಧಿಗಳು” ಎಂಬ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿಗೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದೆ.
ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಸಂವಿಧಾನ, ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ (PDA – ಪಿಚ್ಡಾ, ದಲಿತ, ಆಲ್ಪ್ಸಂಖ್ಯಾಕ್) ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ (ನಿರುದ್ಯೋಗ, ಹಣದುಬ್ಬರ) ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ‘ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯ’ ಭಾಷೆಯಲ್ಲೇ
component ಮಾಡಿ ಮಂಡಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಇಂದಿನ ಕಟು ವಾಸ್ತವ.
ಬಿಜೆಪಿಯ ಕಾರ್ಯಸೂಚಿಯ ಮೇಲಾಟ
ರಾಜಕೀಯ ಕಾರ್ಯಸೂಚಿಯ ಹಿಡಿತ
ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಬಲ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿದರೂ, ಚರ್ಚೆಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ‘ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸನಾತನ’ ಆಗಿರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದೆ.
ರಾಮಮಂದಿರದ ದೇಣಿಗೆ ಕಳ್ಳತನದ ಆರೋಪವು ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದೆಯಾದರೂ, ಇತಿಹಾಸದ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಕೆದಕುವ ಮೂಲಕ ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷವು ತನ್ನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಮತಬ್ಯಾಂಕನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.ಅಯೋಧ್ಯೆ, ಕಾಶಿ ಮತ್ತು ಮಥುರಾದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾರ್ಯಗಳು ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಾಂಕೇತಿಕತೆಯಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ; ಅವು ಸ್ಥಳೀಯ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಸಂಕೇತಗಳೂ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಭದ್ರವಾದ ನೆಲೆಯಿದೆ.
ರಾಮಮಂದಿರ ದೇಣಿಗೆ ವಿವಾದ:
ರಾಮಮಂದಿರದ ದೇಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದೆ ಎನ್ನಲಾದ ಅಕ್ರಮಗಳ ಆರೋಪವು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಬಿಜೆಪಿಯ ನೈತಿಕತೆಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಪ್ರಬಲ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿದೆ. ಆದರೆ, ಈ ದಾಳಿಯು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅನುಕೂಲಕರ ಭೂಪ್ರದೇಶವನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ.
ದೇಣಿಗೆ ವಿವಾದದಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಕಡೆಯ ವಾದ
ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳ ವಾದ (ಎಸ್ಪಿ / ಕಾಂಗ್ರೆಸ್)-
ಭಕ್ತರು ನೀಡಿದ ರಾಮಮಂದಿರದ ದೇಣಿಗೆ ಹಣ ದುರುಪಯೋಗವಾಗಿದೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬಿಜೆಪಿ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕು.ನಾವು ರಾಮನ ವಿರೋಧಿಗಳಲ್ಲ, ಆದರೆ ರಾಮನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಲೂಟಿಯ ವಿರೋಧಿಗಳು.
ಬಿಜೆಪಿಯ ಪ್ರತಿ-ದಾಳಿ
ಆರೋಪ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಎಸ್ಐಟಿ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಿ ಕಳ್ಳರನ್ನು ಜೈಲಿಗಟ್ಟುವ ಮೂಲಕ ಸರ್ಕಾರ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿದೆ.
ಬಿಜೆಪಿಯ ಮುನ್ನಡೆ
ಬಿಜೆಪಿಯ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಜಯ: ಒಟ್ಟಾರೆ ನೋಟ
ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, 2027 ರ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಗೆದ್ದು ಲಕ್ನೋದ ಗದ್ದುಗೆ ಏರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಸದ್ಯದ ಕುತೂಹಲ. ಆದರೆ, “ಚುನಾವಣೆ ಯಾವ ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯಬೇಕು” ಎಂಬ ಕಾರ್ಯಸೂಚಿಯನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸುವಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಈಗಾಗಲೇ ಜಯಗಳಿಸಿದೆ.
ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳಾದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಎಸ್ಪಿ, ಬಿಜೆಪಿಯ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ಭರದಲ್ಲಿ, ಅದೇ ಬಿಜೆಪಿ ದಶಕಗಳಿಂದ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ “ಸನಾತನ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ” ಶಬ್ದಕೋಶದ ಪಿಚ್ನಲ್ಲೇ ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ ಮಾಡಲು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಇಳಿದಿವೆ. ಇದು ಯುಪಿ ರಾಜಕಾರಣದ ಇಂದಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ವಿಪರ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯಾಗಿದೆ.
ಈ ಹಿಂದೆ ಕರಸೇವಕರ ಮೇಲೆ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿದವರು, ಕಾನ್ವರ್ ಯಾತ್ರೆ, ಜನ್ಮಾಷ್ಟಮಿ ಹಾಗೂ ದುರ್ಗಾಪೂಜೆಯನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿದವರು ಇಂದು ನಂಬಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವುದು ವಿಪರ್ಯಾಸ.
ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಯೋಗಿ ಆದಿತ್ಯನಾಥ್ ಅವರು ಈ ವಿವಾದವನ್ನು ಹಳೆಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು (1990ರ ದಶಕದ ಕರಸೇವಕರ ಮೇಲಿನ ಗುಂಡಿನ ದಾಳಿ) ಮತದಾರರಿಗೆ ನೆನಪಿಸಲು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಪ್ರತಿ ಚರ್ಚೆಯೂ ಅಂತಿಮವಾಗಿ “ಯಾರು ರಾಮನ ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತರು ಮತ್ತು ಯಾರು ವಿರೋಧಿಗಳು” ಎಂಬ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿಗೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದೆ.
